Άσωτος ο ήλιος του Αυγούστου γυμνός στον κάμπο τριγυρνά, του σταφυλιού ροδίζουν οι ρώγες, κι ο τζίτζικας με νότες μας μεθά. Ανάλαφρο στα χείλη το τραγούδι που τρυφερά νοτίζει την καρδιά, του έρωτα το σπάνιο λουλούδι της νιότης κεντάει τα κορμιά. Κόκκινο αίμα στάζει το καρπούζι , τα χείλη μας ποθούνε τη δροσιά, ολόγιομο κι απόψε το φεγγάρι στήνει χορό στην ακροθαλασσιά. Σεργιάνι στο φως είν´η ζωή μας, ταξίδι στο λυκόφως της αυγής· πριν ξεκινήσει έρχεται το βράδυ, μια δρασκελιά