Μην μου αργεις

Μην μου αργείς

Ρωτώ διαβάτες που περνούν

ρωτώ τα δέντρα, τα κλαριά,

ρωτώ τα διαβατάρικα πουλιά,

ρωτώ τ ' αστέρια τ ' ουρανού και το φεγγάρι,

αν κάπου σε συνάντησαν,

να μου το πουν ...

29 του Ιούνη ήταν

χαρά Θεού η μέρα,

που έφυγες παντοτεινά

σε άγνωστα λημέρια...

Τι κι αν ....

μας πίκρανε η ζωή;

Εμείς θα είμαστε μαζί

μου έλεγες... και

εγώ σε πίστεψα...

πάντα σε πίστευα αδερφέ μου, εσωστρεφή, ευαίσθητε,

άκακε άγγελέ μου.

Ο πόνος δούλευε μέσα σου,

σαράκι που έτρωγε τα σωθικά σου μαράζωνε, ξέσκιζε τη καρδιά σου κι όσο

η δόλια σπάραζε, καιγότανε μες τη φωτιά σου

μιλιά δεν έβγαζες ...

στ ' απόκρυφα τον έθαβες...

Όσες κι αν

έβλεπα φορές,

τα βουρκωμένα μάτια σου ,

σε ρωτούσα,μα απάντηση δεν έπαιρνα..

παρά ένα σου τρυφερό χάδι απ ' το κρύο σου χέρι ..

Αυτά όλα συλλογιέμαι και

μου θολώνουν το νου

κάθε φορά και κλαίω ...

να το πιστέψω δεν μπορώ,

πως να στο πω ...μακριά σου

δεν αντέχω ..

Παρηγοριέμαι μοναχή ..

λέω για λίγο θα μου λείψεις,

ίσα την πίκρα σου να κρύψεις

μη λάχει και αναγκαστείς

να μου ξανοιχτείς και

με κακοκαρδίσεις.

Μα άργείς... πολύ ναρθείς...

τα βήματα σου αναζητώ ..

αχ ,

αδερφέ μου

σου υπόσχομαι

κουβέντα δεν θα σου ξαναπώ.

Τρέμει η καρδιά μου ..

σαν ξερόφυλλο στην καταιγίδα,

μη μου αργείς ...

άλλο καλέ μου

και χάσω καθ ' ελπίδα !

( Στην μνήμη του αγαπημένου αδερφού μου Εκπαιδευτικού )

Τριανταφυλλιά Παπανδρέου 🌹