Μείνε...

ΜΕΙΝΕ…

Μείνε

αγαπημένε μου άνεμε,

λεοντόκαρδε άρχοντά μου,

κλέφτη των ονείρων μου

και Σεπτεμβριανέ μου κουρσάρε.

Μείνε

σε μια κορφούλα

της Αττικής γης,

σε μια βουνοπλαγιά του ονείρου,

να κυνηγάς ορτύκια,

με το εύστοχο δίκαννο

της διερεμένης καρδιάς σου.

Μείνε

σε μια δαντελένια ακτή,

του Νότιου Ευβοϊκού

και ρίξε με τον μαΐστρο σου,

ρίξε θαλασσοταραχές,

ρίξε ναυάγια,

στις σειρήνες του μυαλού μου.

Μείνε

μείνε σαν ζάλη ερωτική,

σαν λωτός,

σαν φιλί της καρδιάς

και σαν αγγελικό σφύριγμα

της λαβωμένης ύπαρξής μου.

Μείνε…

Κατερίνα Ραμανδάνη 🌹