Ματωμένη Άνοιξη 🌹

Ήρθε και πάλιν η Άνοιξη,

με βουρκωμένα μάτια,

φωτιά βάλαν στη στράτα της,

βόλια στα μονοπάτια.

Έσκυψε το κεφάλι της,

ματώνει στο πέρασμα της,

αντί λουλούδια και ανθούς,

ντρόουνς βλέπει μπροστά της.

Σκιάζουνε την όψη της,

θολώνουν την θωριά της,

γκριζόμαυροι είν’ οι καπνοί,

πνίγουν την ευωδιά της.

Μιά Άνοιξη αλλοιώτικη,

χωρίς πολύχρωμο φουστάνι,

σκούριασε απ’ τους καπνούς,

ρέει θολό ποτάμι...

Πνίγεται η μέση Ανατολή,

κι η Άνοιξη σκοτεινιάζει,

στην Κύπρο μας σαν σεργιανεί,

σκέψη βουβή ,κομπιάζει.

Τα παρά πίσω σκέφτεται,

χάνει την ομορφιά της,

τα πέταλα μαδήσανε,

χάθηκε κι η χαρά της.

Αλλιώς σε περιμέναμε,

Άνοιξη στολισμένη,

λουλούδια και αρώματα,

μα...μας ήρθες ματωμένη.

Τα λουλούδια σου τα κόψανε,

βαθειά με το δρεπάνι,

έτσι που πάνε δεν θ’ αφήσουνε,

ούτε και για στεφάνι.

Ματωμένη Άνοιξη,

θολός είναι ο δρόμος,

στάχτες κι αποκαϊδια,

βαθύς κι άπλετος πόνος....

Αντρουλλα Θεοκλή Νικηφόρου 🌹