Μέσα στον συρμό της Αποκριάς

Μέσα στον συρμό της ακυβέρνητης χαράς,

στο πάντρεμα της σερπαντίνας και της λαμέ βραδιάς,

στα πλάνα λόγια της καρδιάς, στο πολύχρωμο της αποκριάς,

στο τρελό ξεφάντωμα, στην ασωτία της νυχτιάς,

σε ψάχνω με κόκκινο φόρεμα τσιγγάνας Ρωμιάς,

με εβένινο μαλλί, με μαντείες διφορούμενες μιλάς,

με μια κοφτερή ματιά, λάγνας πράσινης σαϊτιάς,

και μ΄ έναν χρησμό μου στον τοίχο κολλάς.

«Θα ζήσεις όλα τα όμορφα, τα επιθυμητά, άρχοντά μου,

τα λάγνα, τα βασιλικά μα και τ΄ απαγορευμένα,

ένα να θυμάσαι στα χρόνια τα στερνά,

πως πίσω δεν γυρνούν, κανείς δεν ζει αιώνια,

και σαν τους δείκτες του ρολογιού γυρίσεις,

καθόλου γλυκέ μου να μην λυγίσεις

και δεχτείς πως δεν ήσουν νικητής».

Κι ύστερα μέσα στον συρμό της αποκριάς,

χορεύοντας στον ρυθμό της χαράς,

μαζί με τ΄ άρματα της τρελής νυχτιάς,

νιώθεις τελικά σαν ένας πρόσκαιρος μασκαράς.

Κατερίνα Ραμανδάνη 🌹