Λίγο καλοκαίρι στα πέταλα

Θα φυτέψω στις άδειες γλάστρες μου

χρυσάνθεμα,

να γεμίσει το ανιαρό, άχρωμο μπαλκόνι μου

χρώματα.

Και σαν αρχίσει να πυκνώνει

ο αέρας από την υγρασία,

η βροχή θα μουσκέψει το χώμα,

και θα μοσχοβολήσει φθινόπωρο.

Τότε τα χρυσάνθεμα θα καμαρώνουν

μέσα στις πολύχρωμες φορεσιές τους,

και θα λάμπουν ακόμη πιο φωτεινά,

σκορπίζοντας την ευωδιά τους.

Και σε αντίθεση με τον μουντό

φθινοπωρινό καιρό, εκείνα,

τα κίτρινα χρυσάνθεμα,

θα διατηρούν ανάμεσα στα πέταλά τους

λίγο απ΄τον καλοκαιρινό ήλιο.

Τα κατάλευκα χρυσάνθεμα

θα θυμίζουν τις αθώες

και αγνές στιγμές της νιότης

και θα διαλύουν τις θλίψεις.

Και κάπου ανάμεσά τους

θα ξετρυπώνουν

τα κεφαλάκια μωβ λουλουδιών.

Και πιο κει στην μεγάλη γλάστρα

τρυφερά ρόδινα

σαν καλοκαιρινά ηλιοβασιλέματα.

Κι έτσι το φθινόπωρο αυτό θα μοιάζει

σαν να μην έχει έρθει ακόμη

και το καλοκαίρι...

σαν να μην έφυγε ποτέ.

Νίκη Μσντζαβϊνου 🌹