Κρατώ της νύχτας τον πύρινο καρπό 💯

Κρατώ της νύχτας

τον πύρινο καρπό.

Και του φιλιού σου

τον άγνωστο Θεό.

Μέσα στο σώμα σου

καίγομαι θρηνώ...

Σαν ακροβάτης

που πέφτει στο κενό.

Είναι η νύχτα μας

ένα ουρλιαχτό.

Και το ξημέρωμα

μες στον πυρετό.

Μα δεν φοβάμαι

που καίγομαι ξανά.

Όταν αγγίζω

την δική σου τη φωτιά.

Ναι...την δική μας ζάλη

που ιδρώτα μας τη πάλι.

Σε έναν κόκκινο που καίει ουρανό.

Εκεί γεννιέμαι και πάλι ξαναζώ.

Κώστας Κούκας 🙏