"Κλειστό ραμμένο στόμα μου"

Σαν έρχεται η άνοιξη,

συμβαίνει καθίζηση

στις λέξεις.

Ανθίζει ο Θεός -

αλλάζει δέρμα και το

ξεχνάει πάνω στα

δέντρα.

Ασθμαίνει ο κύκλος.

Οι νεκροί σε νάρκη

χειμερία -

κάνουν πρόβες

επιστροφής•

μπερδεύουν τα

ονόματά μας.

Σαν έρχεται η άνοιξη,

καταφεύγω στο

συνοικιακό τρελάδικο.

Κάνω παρέα με

ποιητές

που τους άφησαν

πεινασμένους -

τους αφαίρεσαν την

αγωνία και την

πούλησαν χύμα.

Με έναν έρωτα ψυχότροπα νοθευμένο

κάθομαι και μετράω

παλμούς

σε ένα ρολόι που

δείχνει μόνο

φθινόπωρο.

Και οι αθάνατοι δεν

βρήκαν τη φθορά τους.

Τη νοίκιασαν - σύμβαση

αορίστου χρόνου.

Δεν θα κινήσω γι’

αυτόν τον πόλεμο

Με συνεπήρε η Ιθάκη

χωρίς τον Οδυσσέα.

Όταν επιστρέψει,

θα την καταργήσει -

πρέπει να προλάβω.

Στο συνοικιακό

τρελάδικο

πουλάνε την αλήθεια

σε χνότο για τζάμια.

Την λογική δέκα

γρόσια•

Έχουν καβάτζα λίγη

τρέλα παραπάνω.

Δοκιμάζω πότε πότε

για να ισορροπώ.

Η ισορροπία με ζαλίζει περισσότερο.

Τώρα που σπέρνεται ο

θάνατος σε λιβάδια

κι οι θεριστές

μαλώνουν

για τους ρόλους στο

θίασο,

έλα κι εσύ εδώ.

Η τρέλα δραπέτευσε.

Ο Θεός, όρθιος

κοιμήθηκε,

και τον πέρασαν για

μνημείο.

Έγιναν τα θαύματα

πόρνες περιοπής.

Βασίλης Πασιπουλαρίδης 🌹