Καμμένα καράβια...

Δικαιολογίες μάζευες προτού

με εγκαταλείψεις.

Δριμύ "κατηγορώ" για όσα έδωσα...

και όσα δεν έδωσα καταλογίζεις.

Το βλέμμα σου φιλόδοξο,

ακροβατεί στο μέλλον.

Κύμα που βυθίζεται σε

ξένες προσδοκίες.

Τους χάρτες της φυγής σου

να προσέχεις,

χρυσάφι οι διαδρομές σε

άδεια σώματα.

Τους τόπους βλέπεις δεν τους κάνουν τα λιμάνια,

μα οι ανθρώποι που για την

αγάπη τους έκαψαν τα καράβια

και συνεχίζουν μέσα στις

στάχτες να ταξιδεύουν.

Χρήστος Παναγιωτόπουλος 🌹