Η σύγχρονη κοινωνία...

Ο Κώστας κι ο Ντίνος κάθονται αντικριστά πίνοντας τον μερακλίδικο καφέ με το ωραιότατο καϊμάκι...

Κοντά αλλά και μακριά ταυτόχρονα...

Ο Κώστας έχει ένα σούπερ κινητό, μάρκας αϊφονι, καμαρώνει τι έχει αυτός...

Ο Ντίνος, αντίστοιχο του αϊφονι, κράτα ένα ξισόμι προ, παγώνι και αυτός για το απόκτημα.

Στο μεταξύ, στην καφετέρια μια ταμπέλα να, μισό μέτρο, βγάζει μάτι στους πελάτες με τη φράση: Οι συνομιλίες απαγορεύονται.

Κωδικός WiFi: minmilate_axna

Συμβιβασμός στα τεκταινόμενα...

Ανταλλάσσουν μηνύματα:

-Κώστας: Πίνεται ο καφές σου;

-Ντίνος: Έτσι κι έτσι...

Χαμογελούν ο ένας στον άλλο.

Ο νεαρός ιδιοκτήτης το βλέπει... βήχει με εκνευρισμό, τύπου "κλείστε το στοματικό χαμόγελο".

Άκρα του τάφου σιωπή...

Το κινητό του Ντίνου δονείται...

Το μύνημα λέει ξεκάθαρα:

Κερδίσατε 10% έκπτωση στο cafe siopi για την επόμενη επίσκεψή σας.

Ο Ντίνος προσπάθησε να δώσει το κινητό του στον Κώστα να το δει...

Νευριασμένος ο ιδιοκτήτης τούς μιλά με ύφος: επιτέλους σεβαστείτε τους κανονισμούς!

Φυσικά, οι δύο φίλοι δεν μίλησαν.

-Κώστας : Σήκω να φύγουμε... Θέλω άλλον ένα καφέ...

Από αυτούς με το λουκούμι δίπλα στο φλυτζάνι...

-Ντίνος: Και τον κύριο Τόλη να μην βάζει γλώσσα μέσα.

Άφησαν χρήματα δίχως να περιμένουν ρέστα και απόδειξη κι έφυγαν, κλείνοντας ο Ντίνος την πόρτα με δύναμη.

Στην άκρη της πόρτας δεξιά: "Ευχαριστούμε που δεν μιλήσατε μαζί μας".

Περπατούσαν, και τα περιστέρια έκαναν τρολ μπροστά τους.

-Ρε, ούτε τώρα δεν μιλάτε; Ούτε για λίγα ψίχουλα δεν μπορείτε να μιλήσετε;

Οι δύο νέοι μπήκαν στον καφενέ...

Ο κυρ Τόλης τεμεναδες αγάπης...

-Βρε, καλώς τα παλικάρια μας.

Καφεδάκι;;

-Δύο ελληνικούς γλυκούς... λέει δειλά ο Κώστας.

Ο κυρ Τόλης χαμογελά...

-Με λουκουμάκι;

- Ναι. Γελουν οι δύο νέοι...

Το στόμα τους χείμαρρος...

-Ρε… τι κάνεις τελικά; ρωτά ο Κώστας.

— Ζω, ρε… τώρα ξεκίνησα, απαντά ο Ντίνος.

Τα τάβλια παίρνουν φωτιά...

Οι φωνές γεμίζουν τον χώρο.

Ο καφές αχνίζει.

Και κάπου εκεί,

χωρίς WiFi, χωρίς κωδικούς, χωρίς ταμπέλες,

οι δύο φίλοι θυμήθηκαν

πώς είναι να μιλάς στ’ αλήθεια.

Τα περιστέρια στο παραθύρι κοιτούν:

"Πφφ, επιτέλους έσπασαν τη σιωπή".

Εύα Αλιβιζάτου 🌹