Η ΣΥΝΝΕΦΟΥΛΑ...

Ασημένια η νύχτα χύνονταν στη θάλασσα και δυο γλαροπούλια λαβωμένα από έρωτα κρέμονταν ανάμεσα στον ουρανό και στη γης.

Πυκνώθηκε ο άνεμος και σάλεψε. Γιόμισε η νύχτα πεύκινη ευωδιά.

Ο έρωτας σαν το νυχτολούλουδο άνοιξε στη νύχτα και μοσχοβόλησε το άρωμα της αγάπης.

Χόρευε ποκάρι το όνειρο σαν σύννεφο χνουδάτο στον ουρανό.

Και η καρδιά σαν σβωλαράκι ασκώθηκε, σαν συννεφούλα δροσίστηκε με του έρωτα την υφάρμυρη γλύκα.

Το όνειρο σμιχτό αναπετάριζε ερωτοφλεγές κι αρμένιζε σε ανείπωτη αναγάλλια στο πέλαο της αγάπης!!!❤️

Όλγα Τρυφωνίδου Ζώγλη 🌹