Η σιγανή βροχή...

Οι έγνοιες κάθονται σταυροπόδι κάτω απο τη σιγανή βροχή,

μπλέκουν, ξεμπλέκουν

της καρδιάς το χτυποκάρδια.

Ας είναι,

κάποιες φεύγουν, πετάνε μακριά χωρις γυρισμό,

έρχονται όμως άλλες

κι άλλες.

Πως αλλιώς η ανατολή θα ανάτελλε μετά απο κάθε ηλιοβασίλεμα,

πώς η ζωή αλλιώς

θα σταυροκοπιόταν μετά απο κάθε έγνοια που θα έπαιρνε τον δρόμο της!

Κατερίνα Ηρακλέους 🌹