"Η μαία" 🪽

Γνώριζα το φόρεμά σου·

γεμάτο κεντημένα

λουλούδια

λογής λογής.

Ήταν άνοιξη, θαρρώ,

που άνθισε,

κάνοντας τον κήπο των

ματιών μου να ντραπεί.

Ήταν αβάσταχτο

εκείνο

το μελί χαμόγελό σου -

με ζώσαν οι μέλισσες

του πόθου,

παιδί

ανόητο,

τεθλασμένο.

Κόρη ανθόσπαρτη,

δεν μεγάλωσα,

σε ντρέπομαι.

Ο κήπος των ματιών μου

θόλωσε

κι ανάσταση προσμένει.

Βασίλης Πασιπουλαρίδης 🪽