Η ανεμόεσσα σκέψη 🪽

Πάλι με ξύπνησε η σκέψη η ανεμόεσσα.

Σαν την βελόνα τρέχει μέσα στο αίμα,

κυκλοφορεί και σκίζει ακάθεκτα

την ηρεμία του νου

Κι έρχεσαι εσύ πάλι

με μορφή και χωρίς μορφή

με γέλιο ειρωνικό και με χωρίς οίκτο

και πλημμυρίζεις με την μυρωδιά σου το δωμάτιο

και πλανιέσαι δεξιά κι αριστερά

κι εγώ θέλω να ξυπνήσω,

να φωνάξω με κραυγή πιο δυνατή απ’ τη φωνή μου

αλλά δεν μπορώ

κι εσύ γελάς, γιατί μου στέλνεις σκιές

για να δοκιμάσεις τις αντοχές, τα όνειρα, το ερωτικό

παραμιλητό, το δάκρυ στις παριές

και συνεχίζεις,

γιατί το παρελθόν γύρισε κι αναζητά ξανά το θρόνο πίσω.

Η ισχύς είναι όμως ο νους,

ο έρωτας είναι το παιχνίδι

μα η αλήθεια είναι η ψυχή

που αιωρείται γύρω σου

μέχρι να εξαϋλωθεί… περιμένοντας

τη νέμεση που αργεί…

μα πάντα έρχεται.

Μαρία Καραθανάση 🪽