Η άδεια θέση

Σε περιμένω να 'ρθεις. Αργείς. Γιατί αργείς;

Το έργο θα ξεκινήσει σε λίγο κι εσύ πουθενά.

Κοιτάζω γύρω μήπως και σε δω μα δε φαίνεσαι.

Η θέση δίπλα μου παραμένει κενή.

Στρέφομαι ξανά και ξανά προς την πόρτα.

Όπου να' ναι θα φανείς και θα καθίσεις κοντά μου.

Μα τα λεπτά περνούν βιαστικά και αδιάφορα.

Η αίθουσα γεμίζει από άγνωστους ανθρώπους.

Τα φώτα σβήνουν... Η θεατρική παράσταση αρχίζει.

Το βλέμμα μου παραμένει καρφωμένο στην πόρτα.

Η άδεια θέση δίπλα μου ένα παγερό κενό.

Η παράσταση συνεχίζεται. Δεν ακούω πια.

Δεν θα έρθεις. Δεν θα έρθεις ποτέ ξανά.

Βγαίνω σιγά σιγά από την αίθουσα.

Νίκη Μσντζαβϊνου 🌹