"Αϋλη επαφή "

Πώς κάνεις έρωτα

μ’ όλα της γης τα κόκκινα λουλούδια;

Με τις θάλασσες

και τους ολόξανθους ουρανούς;

Πώς παλλέσαι στην ηδονή του χρόνου

και στου Αυγούστου την κρύα λίμνη

σπείρεις

το ανέσπερο πυρ;

Πώς δίνεσαι ολάκερη

στο δόγμα της ένωσης — αιρετικά;

Πώς τέμνεις τη λαχτάρα

και ποτίζεις την ψυχή;

Πώς δύνασαι να κάνεις τον έρωτα

προσκυνητή

και κλάσμα σου;

Πώς δίνεις τα δάχτυλά σου

στις βέβηλες σάρκες,

και στάζεις

καθαρμό μελένιο;

Πώς να τολμήσω να σε στολίσω

ως μέρος του σώματός μου;

Ως αίμα στα κόκαλα,

κύτταρο στη μνήμη μου;

Ως νύφη

στην εκκλησία της παρακμής μου;

Να μου δίνεσαι

ως επακόλουθο

κύκνειας καταστροφής;

Πώς,

κρίνε μου γαλάλευκε

κι άτρωτη μου μήτρα;

Σάρκα του πόθου

και ποθητή μου κλείδα,

αφή μου κραταιά,

λίκνο της ψυχής μου,

στολίδι στο τεφτέρι μου

κι ανάσα

στην πνοή μου—

Έλα.

Πάρε με μακριά.

Μέθυσε με.

Κόψε μου τον λώρο της ζωής

και

ανάστησέ με.

Αφομοίωσέ με.

Βασίλης Πασιπουλαρίδης 🌹