Απώλεια

Φταίει που φοβάμαι και αρνούμαι να αποδεχθώ την απώλεια.

Φταίει που μαθαίνει κανείς να ζει με αυτήν.

Φταίει που υπάρχει.

Αλήθεια είναι πως κοστίζει ζωές,

ψυχές διαφεντεύουν τα χαμένα όνειρα,και οι ελπίδες λιγοστεύουν για την αθανασία.

Δίχως κόστος η μοίρα πρυτανεύει.

Η τύχη περισσή.

Ο καημός για αιωνιότητα μεγαλώνει,

και φτάνει μέχρι τα επουράνια.

Η αιωνιότητα είναι δανεική,

ποτέ δεν θα καταφέρουμε να ξεχρεώσουμε την αξία της.

Οι μοίρες ένα "τώρα" κραυγάζουν

κι ας πονά τόσο,

Κι ας είναι η απώλεια το τίμημα

που υπάρχουμε.

Ο ποιητής εξηγεί...πως η ζωή

δεν μετριέται με το πόσο κρατά

αλλά με το πόσα ζήσαμε.

Κερδίζουν πάντα αυτοί που αγάπησαν

τον εαυτό τους χωρίς φόβο,για το μεγάλο αύριο.

Εύα Αλιβιζάτου 🌹