Ανάσες Μνήμης

Μνήμες κατακλύζουν σήμερα τον νου

σε μια επέτειο στην πλατεία

στο ηρώον μπροστά τιμή δοξαστική,

το ΟΧΙ την 28η Οκτωβρίου 1940 γιορτάζαμε με ένα σκετς μετά την παρέλαση την μαθητική!

Εγώ ντυμένη Ελευθερία

με ολόλευκο μακρύ φόρεμα αγγελικό

το νυφικό της μανούλας μου

καμάρωνα την τιμημένη φορεσιά,

ξέπλεκα σκέπαζαν τους ώμους

και άστραφταν καθώς ανέμιζαν

ριγμένα μέχρι

την μέση

τα ξανθά μου τα μαλλιά!

Ένα στεφάνι από φύλλα ελιάς στόλιζε το μέτωπό μου που

σαν ήλιος έλαμπε στο φως,

στο στήθος πέρα ως πέρα στολισμένη η γαλανόλευκη φαρδιά κορδέλα με χρυσά γράμματα

υμνούσε την λέξη -Ελευθερία-

σαν όρος ιερός!

Με σπαθί ατσάλινο στο χέρι

στάθηκα μπροστά στην μαυροφόρα αλυσοδεμένη Νίκη

με βλέμμα φωτεινό,

δίνω μια κι ευθύς σπάζω τα δεσμά

κόβω την αλυσίδα

και ρίχνω κάτω το σχοινί που την έδενε

το ταπεινωτικό..

Η Νίκη με μιας ανασηκώθηκε ξεθάρεψε

και πέταξε κάτω την μαύρη φορεσιά της,

πάτησε τις σπασμένες αλυσίδες της και

χαρούμενη πια σηκώθηκε κι έδειξε την ατόφια λεβεντιά της!

Τα χέρια της ελεύθερα

με τα μάτια της σαν ευχαριστία στραμμένα ψηλά στον γαλάζιο ουρανό,

ελεύθερη πια καμάρωνε δαφνοστεφανωμένη σαν ανθισμένο ρόδο ευωδιαστό!

Χέρι χέρι πιαστήκαμε

περήφανες ελληνοπούλες

με στεφάνι από δάφνες κι οι δυο μας στα μαλλιά,

η Ελευθερία με την Νίκη χαρούμενες σφυχτοδεμένες κι οι δυο μας αγκαλιά!

Ο κόσμος όλος χειροκροτούσε με χαρά και ζητωκραύγαζε

-Ζήτω ζήτω-

να ζήσει η Ελλάδα μας η τιμημένη,

που οι αγώνες και οι θυσίες των ηρώων

έφεραν την Ελευθερία με την Νίκη την δοξασμένη!

Και τώρα σκέφτομαι κι αναπολώ..

Λευτεριά μας χιλιοδοξασμένη

είσαι του κόσμου η μέγιστη αξία,

είσαι ο θησαυρός του κόσμου με την σημαία και την ιστορία!

Εσύ είσαι το φως που κανένας δεν μπορεί να φυλακίσει,

είσαι η δύναμη που μαθαίνει στην κάθε καρδιά πως για την πατρίδα πρέπει να χτυπήσει!

Ελευθερία

ευλογημένο δώρο του Θεού

του κόσμου η ελπίδα,

είσαι των αγωνιστών η δόξα

των ηρώων η τιμή για την πατρίδα!

Πάντα να στέκεσαι ορθή χωρίς να σκύβεις το κεφάλι,

περήφανη κι αστραφτερή

να σπέρνεις ομορφιά και χάρη!

Κι εκείνο το ατσάλινο σπαθί που κράτησα μικρή με δύναμη μεγάλη,

από τότε έγινε μέσα μου φωτιά και άσβεστο λυχνάρι!

Ακόμα κι αν πέρασαν πολλά χρόνια από εκείνη την ιερή πατριωτική στιγμή,

δέος με σθένος η εικόνα εκείνη παραμένει σαν εικόνα φυλαγμένη βαθιά μέσα στην ψυχή!

Κι αν αναρωτηθώ τι κρατάω μέσα μου από την μέρα εκείνη,

κρατώ το σπαθί της Ελευθερίας

με την Νίκη αγκαλιά

και της πατρίδας μου το φως να καίει περήφανο μέσα στην καρδιά για πάντα

σαν ευλογημένο άσβεστο της ειρήνης το καντήλι!

Χρόνια πολλά Ελλάδα!

Χρόνια πολλά

σε όλους τους Έλληνες απανταχού!

"Σκέψεις και συναισθήματα"

Έφη Σπυριδέλη

28 - 10 - 2026