Το πιο όμορφο λάθος μου💗

Αν μπορούσα να γυρίσω πίσω, ίσως σε επέλεγα ξανά.

Βρεθήκαμε τυχαία σε ένα παράλληλο σύμπαν. Δεν ψάχναμε κάτι και όμως μέσα σε αυτό το χάος των διαφορετικών ζωών μας, βρήκαμε εμάς, και ήταν ότι πιο αληθινό είχαμε στην δεδομένη στιγμή.

Έχουμε κάνει λάθη περισσότερες φορές από όσες θα θέλαμε. Πονέσαμε, χαθήκαμε, απομακρυνθήκαμε.

Κι όμως, υπάρχουν κάποιες ατελείς αγάπες που, παρά τις ρωγμές τους, ξέρουν ακόμα πώς να μένουν μέσα μας.

Κουβαλάω τις ουλές μου· αν και προσπάθησα να τις σβήσω, τις κρατάω βαθιές, γιατί υπάρχουν πληγές που, όσο κι αν περνά ο χρόνος, μοιάζουν να κρατούν ακόμα το όνομά σου. Κι εσύ ήσουν ο πιο γλυκός πόνος που γνώρισα ποτέ. Αν έκλεινα τα μάτια μου τώρα, ξέρω πως θα ήξερα πού να σε βρω.

Οι υποσχέσεις δεν ήταν αρκετές. Ούτε η δύναμη της θέλησης μπορούσε να νικήσει τα πάντα. Γιατί μερικές φορές η αγάπη είναι αληθινή, ειλικρινής, βαθιά — κι όμως δεν μπορεί να σώσει την πραγματικότητα.

Χάσαμε τον δρόμο μας προσπαθώντας τόσο πολύ να μείνουμε κοντά. Αλλά αυτό που υπήρξαμε μαζί αξίζει ακόμα περισσότερο από τον τρόπο που τελειώσαμε.

Κι αν ο χρόνος με δίδαξε κάτι, είναι πως δεν χρειάζεται να ξεχνάμε τα πάντα για να προχωρήσουμε.

Κάποια πράγματα δεν είναι φτιαγμένα για να τα ξεχνάς. Είναι φτιαγμένα για να τα κουβαλάς ήσυχα μέσα σου, σαν μια ιστορία που κάποτε έζησες και δεν θα ήθελες να είχε γραφτεί διαφορετικά.

Ήσουν το πιο ζωντανό κομμάτι μιας ζωής που γλιστρούσε αργά μακριά μου. Και, όσο κι αν πόνεσε η απουσία σου, δεν θα αντάλλαζα ποτέ αυτόν τον πόνο με το να μην σε είχα γνωρίσει.

Ίσως το να αγαπάς πραγματικά να σημαίνει πως αποδέχεσαι και την πιο μεγάλη απώλεια. Καταλαβαίνεις ότι κάποιοι άνθρωποι δεν έρχονται στη ζωή σου για να μείνουν για πάντα, αλλά για να αφήσουν ένα φως που συνεχίζει να υπάρχει ακόμα κι όταν εκείνοι έχουν φύγει.

Γιατί μερικές ουλές δεν είναι απλώς σημάδια πόνου.

Είναι οι αποδείξεις των πιο όμορφων ιστοριών που ζήσαμε.

Ήσουν το μεγαλύτερο ρίσκο μου και, ταυτόχρονα, η πιο ειλικρινής μου αλήθεια.

Γιατί, όσο κι αν αλλάξει ο χρόνος, όσο κι αν αλλάξουμε εμείς, το πιο όμορφο λάθος μου…θα είσαι πάντα εσύ· που θα ξανάκανα ακόμη και αύριο!

Μαρία Μίτα Νικολάου