ΑΛΤΡΟΥΙΣΤΗΣ

Αδιάλειπτη η πορεία του, στο σεργιάνι τής ζωής, ωστόσο

Λευκό μεσάλι στρώνει, φυλαχτό, στην πλουμιστή τράπεζα αγάπης 

Τρατάροντας με χαρμοσύνη ζουμερό βότρυ, χωρίς καν να τον γευτεί

Ρουμπίνια και ζαφείρια θωρεί στα μάτια τής μιζέριας, γιατί ιδεαλιστής

Ονειρεύεται έναν κόσμο πληρότητας πέρα από τα όρια τού φθαρτού

Υμνώντας το "ευ ζην" μαζί με τα ιδανικά τής ζωής, για τον συνάνθρωπό του

Ιδρώνοντας με τη λιωμένη, πάνω του, φορεσιά και τις" περπατημενες" γαλότσες

Σπεράντζα ελπίδας στεριώνει στο φάρο τής Μονεμβασιάς, αλάργα από δεινές αντάρες

Τα τιμαλφή του με αυταπάρνηση θυσιάζει στο βωμό τής σωτηρίας, για μια καρδούλα

Ηλιόφωτη, που δεν πρέπει να σταματήσει να πάλλεται μπροστά στην πρόκληση τής πρώτης αυγής

"Συν στον Άνθρωπο" :Ν'απαρνιέται τις γαλότσες του κι ας μαρτυρούν τα μαργωμένα δάχτυλά του

©ΑNASTASIA NEROLI RAMPINO 9/6/26