Αιμάσσουσα Ανθεμώνη

Το πάθος ανθίζει για μια

μέρα

Υπόσχεση μυστική αίματος

σφιχταγκαλιάζει φλεγόμενα

αγκάθια

στο λιβάδι πένθιμων βοών

Αιμάσσουσα ανθεμώνη,

τρελαμένη στο σάλεμα

του αγέρα

υπόκωφα και αθόρυβα τα

κόκκινα φιλιά σου

στο γαριασμένο χώμα των

πληγών

Δηλητηριασμένες οι πέτρες

τριγύρω σου

απ΄ τον οπιούχο εναγκαλισμό

σου

Βαμμένα κόκκινα τα

μεσοφόρια των ψυχών

Αιμάσσουσα ανθεμώνη,

θνησιγενής ο στέφανός

σου

Τον φόρεσες

Ευλογημένη η Άνοιξή

σου

Την έντυσες.

Άννα Κλαρίτη 🌹