Ένας Αύγουστος

Έναν Αύγουστο περιδιαβαίνω

στο μεταίχμιο νύχτας κι αυγής

σε μια πόλη έρημη

απούσα

με ατμόσφαιρα θολή

κι ολίγον τι θλιμμένη

για πίκρες επαχθείς...

Μόνο μια ξεστρατισμένη φεγγαροαχτίδα

μοναχική

ακροποδητί μ'ακολουθεί

Η μοσχοβολιά του βασιλικού

στα ρουθούνια

ακραιφνής ευχή

Του κορμιού η πεθυμιά

ανάβλυση συνεχής,

ασίγαστα αποζητά

τη μνήμη της αφής

Σαν ποίημα ημιτελές

που για να καρπήσει

ικετεύει

θωπευτικών λέξεων τη συνδρομή...

Αλίκη Πέϊκου🌹

Λόγω Τιμής