Mνήμης ξέφωτο

Κάποτε είχα σώμα
κατακλυσμιαίας διάσωσης
κιβωτό,
ευλογημένο
μ' αγάπης καθαγιασμό
Σ' ερημωμένων συναισθημάτων γωνιά
με βρήκαν αι ειδοί του Μαρτίου
άκαρπη
ανέστια
αλώσιμη
Κι εκείνο το καυτό άγγιγμα
μιας ανάσας
να περιφέρεται
άπνοο
ανοίκειο
αποδημητικό
στης μνήμης το ξέφωτο,
πυροδοτώντας
των αβάσταχτων αβίωτων τη μάστιγα...
Αλίκη Πεϊκου 💞





Comments