25 Μαρτίου 🌹

25 Μαρτίου, ημέρα Μνήμης, Ταυτότητας και Ευθύνης.

Η 25η Μαρτίου δεν είναι απλώς μια ημερομηνία στο ημερολόγιο. 

Είναι μια ζωντανή ημέρα θύμησης που πάλλεται μέσα μας, μια σημαντική υπενθύμιση ότι η ελευθερία δεν χαρίζεται αλλά  κατακτάται και διαφυλάσσεται μα προπάντων, μεταδίδεται από γενιά σε γενιά.

Για τον Ελληνισμό της διασποράς, και ιδιαίτερα για την ομογένεια της Νέας Υόρκης, η ημέρα αυτή τείνει να έχει έναν ακόμη βαθύτερο συμβολισμό. 

Μακριά από τη μητέρα-πατρίδα, η 25η Μαρτίου δεν είναι μόνο εθνική επέτειος αλλά μια  γέφυρα. 

Γέφυρα που ενώνει το «εκεί» με το «εδώ», το παρελθόν με το παρόν και  τη μνήμη με την καθημερινότητα.

Ο ξεσηκωμός του 1821 δεν ήταν απλώς μόνο μια επανάσταση. 

Ήταν μια πράξη πίστης. 

Πίστης στην αξία του ανθρώπου, στη δύναμη της συλλογικότητας, στο δικαίωμα ενός λαού, που επιδίωξε να ορίσει τη μοίρα του. 

Μέσα από θυσίες, απώλειες και ανυπέρβλητες δυσκολίες, γεννήθηκε ένα όραμα που ξεπέρασε τα όρια της εποχής του και έγινε ύμνος για κάθε υπόδουλο λαό.

Σήμερα, δύο αιώνες μετά, οι Έλληνες καλούμαστε να επαναπροσδιορίσουμε τι σημαίνει ελευθερία. 

Δεν είναι πια μόνο η απελευθέρωση από έναν κατακτητή. 

Είναι η ελευθερία της σκέψης, της έκφρασης, της ταυτότητας. 

Είναι η ευθύνη να στεκόμαστε δυνατοί και  όρθιοι,  κατάματα στην αδικία, να επιδιώκουμε να  διατηρούμε τις αξίες μας ζωντανές, μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει διαρκώς.

Για τους Έλληνες της Νέας Υόρκης, η 25η Μαρτίου είναι και μια πράξη πολιτιστικής αντίστασης. 

Είναι η στιγμή που η γλώσσα, τα ήθη, οι παραδόσεις και η πίστη δεν ξεθωριάζουν, αλλά φωτίζονται. 

Είναι αυτοί οι άνθρωποι που συγκινούνται και διατηρούν τη μνήμη ζωντανή παρότι δεν ζουν στην χώρα που τους γέννησε.

Είναι αυτοί που πέρασαν στα παιδιά και στα εγγόνια την ιστορία της πατρίδας τους.

Στις παρελάσεις της 5ης Λεωφόρου, στα σχολεία, στις εκκλησίες και στα σπίτια, οι απόδημοι Έλληνες δηλώνουν «παρών». 

Δηλώνουν ότι μπορούν, 

ότι θυμούνται.

Η διπλή γιορτή —του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και της Εθνικής Παλιγγενεσίας— μας θυμίζει ότι η ελευθερία συνδέεται άρρηκτα με την πίστη και την ελπίδα. 

Όπως τότε, έτσι και σήμερα, η νίκη  έρχεται μέσα από το σκοτάδι, και η ελπίδα ανθίζει ακόμη και στις πιο δύσκολες συνθήκες.

Η ομογένεια δεν είναι απλώς ένας απόηχος της Ελλάδας. 

Είναι προέκτασή της. 

Είναι η απόδειξη ότι η ελληνική ψυχή δεν επιδέχεται περιορισμούς  γεωγραφικά.

Όπου υπάρχει Έλληνας, υπάρχει Ελλάδα, είναι το μόνο που πάντα θα διαλαλούμε.

Ας κρατήσουμε, λοιπόν, την 25η Μαρτίου όχι μόνο ως ημέρα μνήμης αλλά και ως αφορμή αυτογνωσίας. 

Ας αναρωτηθούμε τι σημαίνει να είμαστε Έλληνες σήμερα. 

Πώς τιμούμε τους αγώνες των προγόνων μας; 

Πώς χτίζουμε ένα μέλλον αντάξιο της ιστορίας μας;

Πώς θα διατηρήσουμε τα ήθη και τα έθιμά μας;

Γιατί η ελευθερία δεν είναι δεδομένη. 

Το ζούμε μέσα από τον πόλεμο χωρών.

Είναι μια καθημερινή επιλογή.

Και η μνήμη, όταν γίνεται πράξη, μετατρέπεται σε δύναμη.

Χρόνια πολλά στον απανταχού Ελληνισμό. 🇬🇷

Εύα Αλιβιζάτου 🌹