Λες, ένα όνειρο σε πλάνευε απόψε στα σκαλιά, κι όλο το βράδυ σου 'ταζε, ώσπου έσβησε η νυχτιά! Μην πέφτεις λάφυρο νυχτερινής επιδρομής... Σ αερικά μην υποκύπτεις, σε πάθη της ψυχής, σε κείνα που ορέγεται κι έχει δίψα η καρδιά... Δε μοιάζουν με παιχνίδια που λαχταράνε τα παιδιά. Τα όνειρα περνούν σαν τους πλανόδιους μετανάστες. Να ζωγραφίζουν μάθανε μες σε θλιμμένους χάρτες. Οι πλάνοι είναι της ζωής, δρομείς περαστικοί. Να ξέρεις είναι χίμαιρα, ειν ορισμοί ουτοπικοί! Τα όνειρ

"Βράδιασε κι όλας… Άλλη μια μέρα που τη ρούϕηξε με μπαμπεσιά ο χρόνος. Τελικά, σου δίνει τόσες έγνοιες και τόσες ασχολίες, που δεν βρίσκεις χώρο να εναποθέσεις, να ταξινομήσεις και να διαπραγματευθείς με τις ιδιαίτερες υπαρξιακές σου ανησυχίες. Αναζητάς διακαώς τις λύσεις τους και δικαίως αναϕωνείς: «Πότε κι όλας βράδιασε; Πότε η μαυροϕορούσα νύχτα πρόλαβε και τύλιξε ολόκληρη την πλάση με τα σκοτεινά της πέπλα;» Σαν έρχεται, θαρρείς κι ακροπατεί στις μύτες των ποδιών της, γι

Με δίχως τέλος παραμύθι Πήρες τις ρύμες τ' ουρανού και δρόμους δίχως άστρα,  κι άφηκε πίσω το φευγιό μισοχτισμένα κάστρα.  Τράβηξες...

Άγχρωμη νύχτα κι αφάνταστα ψυχρή, ανηφορίζει στα καλντερίμια σιωπηλή.... Στο παραθύρι μου τ' ανάστημα στυλώνει. Σαν δήμιος με κοιτά και...

Μόλις τα μάτια της η μέρα χαμηλώσει και πριν η δρομέας την σκυτάλη, εν λευκώ, στην ζοφερή την νύχτα, τα πάντα, παραδώσει, μία σκιά...

Βράδιασε κι όλας… Άλλη μια μέρα που τη ρούϕηξε με μπαμπεσιά ο χρόνος. Τελικά, σου δίνει τόσες έγνοιες και τόσες ασχολίες, που δεν...

Απόσπασμα από το βιβλίο "Ανώ" Λιλή Δαφερέρα Βασιλάκη 🌹 Στις αρχές του Ιούλη, έγινε το απρόσμενο. Καψερό το μεσημέρι, που έμελλε να...

Γύρισες τα νώτα σαν ένα δειλινό στο φως... Έληξες σαν μια πανσέληνος  που καταντάει λειψό φεγγάρι ... Σαν άχνα έσβησες στο αχανές του...