top of page

Του πολέμου 🌹

Κατεβάστε τις πένες ποιητές,

παραδώστε τις μπάντες

μουσικοί.

Ντύθηκε κρύο ο καιρός.

Μην γράφετε,

μην τραγουδάτε την ειρήνη.

Την στείλανε στον πόλεμο να ζεσταθεί με αίμα.

Οι σειρήνες ήχησαν πρωινό ξύπνημα.

Η απόγνωση ένιψε το

πρόσωπο.

Η σάκα κατέβηκε άδεια τις

σκάλες.

Η αθωότητα σουλατσάρισε

κάτω από

θηλές που έσταζαν γάλα,

άπιωτο.

Η μέρα ξεκίνησε βαλίτσα

άδεια.

Τί τάχα να έταξαν στις

πεταλούδες

να πεθάνουν κάμπιες;

Πόσα όμορφα φτερά τους

χαμένα.

Δέντρα μου, κρύψτε τους

ανθούς,

κλειδώσετε τις ρίζες.

Η ειρήνη σε μπακαλόχαρτο

στενάζει

τυλιγμένη, μυρίζει κάπνα.

Σε τεφτέρι πίστωσης

γραμμένη η μοίρα των παιδιών

μας.

Το πρώτο νεκρό από νωρίς.

Το είπαν στις ειδήσεις.

Ε και;

Μόνο ο ήλιος ντρέπεται που η ειρήνη κλαίει.

Κρυμμένη.

Τα σκυλιά συνεχίζουν το

γαύγισμα.

Φοβάμαι να σε φωνάξω

Ρηνούλα.

Την κούφια απάντησή σου.

Σε ψάχνω στη βουή των

οβίδων.

Η αγάπη βογγά από το χάραμα.

Σε ψάχνει.

Ζεις;

Ή ξεπάγιασες στο τόσο κρύο;

Νικημένο μου ξεφτέρι Κεμάλ,

ποια τάχα η στερνή σου η

σκέψη στην κρεμάλα;

Το λαμπρό μέλλον της ανθρωπότητας θαρρώ...






Σοφία Π. Σαμόλη 🌹

Ανέκδοτο ποίημα 

Comments


bottom of page