Του πολέμου 🌹
- ΣΟΦΙΑ ΣΑΜΟΛΗ

- Mar 2
- 1 min read

Κατεβάστε τις πένες ποιητές,
παραδώστε τις μπάντες
μουσικοί.
Ντύθηκε κρύο ο καιρός.
Μην γράφετε,
μην τραγουδάτε την ειρήνη.
Την στείλανε στον πόλεμο να ζεσταθεί με αίμα.
Οι σειρήνες ήχησαν πρωινό ξύπνημα.
Η απόγνωση ένιψε το
πρόσωπο.
Η σάκα κατέβηκε άδεια τις
σκάλες.
Η αθωότητα σουλατσάρισε
κάτω από
θηλές που έσταζαν γάλα,
άπιωτο.
Η μέρα ξεκίνησε βαλίτσα
άδεια.
Τί τάχα να έταξαν στις
πεταλούδες
να πεθάνουν κάμπιες;
Πόσα όμορφα φτερά τους
χαμένα.
Δέντρα μου, κρύψτε τους
ανθούς,
κλειδώσετε τις ρίζες.
Η ειρήνη σε μπακαλόχαρτο
στενάζει
τυλιγμένη, μυρίζει κάπνα.
Σε τεφτέρι πίστωσης
γραμμένη η μοίρα των παιδιών
μας.
Το πρώτο νεκρό από νωρίς.
Το είπαν στις ειδήσεις.
Ε και;
Μόνο ο ήλιος ντρέπεται που η ειρήνη κλαίει.
Κρυμμένη.
Τα σκυλιά συνεχίζουν το
γαύγισμα.
Φοβάμαι να σε φωνάξω
Ρηνούλα.
Την κούφια απάντησή σου.
Σε ψάχνω στη βουή των
οβίδων.
Η αγάπη βογγά από το χάραμα.
Σε ψάχνει.
Ζεις;
Ή ξεπάγιασες στο τόσο κρύο;
Νικημένο μου ξεφτέρι Κεμάλ,
ποια τάχα η στερνή σου η
σκέψη στην κρεμάλα;
Το λαμπρό μέλλον της ανθρωπότητας θαρρώ...

Σοφία Π. Σαμόλη 🌹
Ανέκδοτο ποίημα




Comments