Το σπίτι του Μικρασιάτη...

Ένα ακόμη τραγούδι μου "Το Σπίτι του Μικρασιάτη"

Αφιερωμένο στον Σύλλογο Μικρασιατών Ν. Ημαθίας,

σε κάθε ψυχή που κράτησε ζωντανές τις μνήμες της Μικράς Ασίας,

σε κάθε οικογένεια προσφύγων

που έχτισε

ξανά τη ζωή της με πίστη, αξιοπρέπεια και αγάπη για την πατρίδα που χάθηκε αλλά δεν ξεχάστηκε ποτέ.

Αφιερωμένο στους παππούδες

και τις γιαγιάδες που έφεραν μαζί τους τραγούδια, εικόνες, μυρωδιές και ιστορίες από τη Σμύρνη, τον Πόντο και την Καππαδοκία,

και τα έκαναν ρίζες στις γειτονιές της Ημαθίας.

Γιατί οι χαμένες πατρίδες ζουν όσο υπάρχουν άνθρωποι που θυμούνται.

Υποκλίνομαι στο μεγαλείο της ψυχής τους !!

❤️Το Σπίτι του Μικρασιάτη ❤️

Στης Βέροιας τα σοκάκια,

ένα σπίτι σιωπηλό,

κρατάει μες στους τοίχους έναν κόσμο μακρινό.

Μυρίζει ακόμα Σμύρνη και παλιό βασιλικό

κι ένα καντήλι καίει για ό,τι χάθηκε καιρό.

Μια γιαγιά με δάκρυ λέει ιστορίες της φωτιάς,

για λιμάνια και καράβια της πικρής προσφυγιάς.

Στο τραπέζι το ψωμί και χώμα σαν φυλαχτό,

απ’ τη γη που αφήσαν πίσω σε καταραμένο ουρανό

Το σπίτι του Μικρασιάτη κρατά ιστορία ιερή

έχει μνήμες για θεμέλια και καρδιά που δεν πονεί.

Μέσα στου χρόνου τη στάχτη ανθίζει μια προσευχή,

η πατρίδα ζει ακόμα όπου υπάρχει η ψυχή.

Στης Βέροιας τα βραδάκια σαν φυσά βοριάς δυνατός

ακούγεται ένα βιολί σαν χαμένος γυρισμός.

Κι οι παλιοί πρόσφυγες πίνουν σιωπηλά κρασί,

για τους δρόμους που δεν είδαν

ποτέ ξανά μαζί.

Κι αν αλλάξανε οι χρόνοι και τα πρόσωπα της γης,

μένει άσβεστο το δάκρυ της χαμένης προσευχής.

Σ’ ένα σπίτι προσφυγικό, με εικόνες και σκιές,

ζουν της Σμύρνης οι αγάπες κι οι παλιές αναπνοές.

Το σπίτι του Μικρασιάτη είναι φως μες στη νυχτιά,

ένα κομμάτι πατρίδας που νικάει

τη λησμονιά.

Και στη Βέροια ανθίζουν ακόμα οι παλιές καρδιές,

σαν τραγούδι που δεν σβήνει στις προσφυγικές ψυχές.

@Συλλογος Μικρασιατών Ν Ημαθιας

Ελένη Καλαϊτζίδου 🌹

Λόγω Τιμής