Το νησάκι

Αλίμονο σε αυτούς που ξέχασαν γοργά

Τη νιότη, τα παιχνίδια και το θάρρος

Έγινε η λευτεριά μια λήθη στη καρδιά

Κοιμάται η ψυχή με προδοσίας βάρος.

Το δείλι εκείνο να’ χα αγκαλιά για μια στιγμή

Κι ας γίνει θρήνος ασυγκράτητος, να το μοιρολογήσω

Άς γύρναγα στο κύμα σου Αμμόχωστο γλυκιά

Είθε στα νερά σου ευθύς να ξεψυχήσω.

Μιλτιάδης Γκάγκος 🌹