Σαν έφευγες μου είχες πει...

Σαν έφευγες το χάραμα μου πες να του γελάω.

του ψεύτη κόσμου του πικρού να του χαμογελάω

γιατ' η δική μου λογική τρέλα είναι του άλλου

κόμπος που γίνεται θηλιά παράθυρο του φάρου

Σαν έφευγες μου είχες πει γέλα και μην σε νοιάζει

γιατί όταν νυχτών' εδώ καπου αλλού χαράζει

Σαν έφευγες μου είχες πει κλάψε και μην φοβάσαι

αν θες ν αλλάξει η ζωή πρέπ' υποψιασμένος να 'σαι

Αν πίστευα τα λόγια σου θα είχα βρει τη λύση

γοργό μεθύσι η ανατολή κοίτα πως φεύγουν οι καιροί

μοιάζουν ημερολόγια που κούρσεψ' η ζωή

Αντριάνα Περικλέους