Πόθος...

Έγειρε το κεφάλι κι άφησε τη σκέψη του

να στάξει, να χυθεί, να κυλήσει αργά, σιωπηλά…

να συρθεί κρυφά, ανύποπτα σαν ερπετό

στο απέναντι τραπέζι κάτω απ’ τα πόδια της…

Αυτή, χωρίς να τον έχει δει, ένιωσε ξαφνικά

τον υγρό του πόθο στις πατούσες της,

στις φτέρνες της, στα δάχτυλα των ποδιών της…

Και βιαστικά, χωρίς να γίνει αντιληπτή,

χωρίς να κοιτάει, ξαναφόρεσε, ψηλαφίζοντας

με τα πόδια της, τις μαύρες της γόβες…

George Kastrounis A

24Γράμματα