Ποίηση Σακελλάρης Καμπούρης 🪽

όταν τέλειωσαν οι έρωτες,

γύρισαν

να πάρουν

κι ό,τι είχε μείνει από εμένα..

όμως εγώ

είχα απομείνει πιά

λίγο μελάνι,

λίγο φεγγάρι

και μια καρδιά,

μισή.

τότε τα ποιήματα

σήκωσαν τα μάτια τους

και με ονόμασαν αργά…

μια λέξη για κάθε πληγή,

μια σιωπή για κάθε αγάπη,

μια κραυγή για κάθε σιωπή...

ώσπου πλέον,

θυμήθηκα

πως κάποτε,

υπήρξα

και ολόκληρος.

Σακελλάρης Καμπούρης

Λόγω Τιμής