"Περί ΑΓΚΑΛΙΑΣ ο λόγος"

Να δραπετεύεις!

Συνεχώς...

Στον πιο ασφαλή προορισμό!

Εκεί, που δεν ξοδεύεις τίποτα

και κερδίζεις τα πάντα!

Εκεί που επουλώνονται

οι χαίνουσες πληγές...

Μα και οι άλλες,

οι βαθιές...

Εκεί,

που καταργείται το ανέφικτο

κι όλα τ' ανείπωτα

την ίδια μυστική διάλεκτο μιλάνε!

Εκεί π' απαλογέρνεις

και συντρίβεσαι!

Κι ακούς εκείνο το λυτρωτικό:

- Θα περάσει κι αυτό...

- Είμ' εδώ!

Μην τσιγκουνεύεσαι τις αγκαλιές!

Ακόμη κι όταν δεν υπάρχει λόγος εμφανής!

Σπάταλος να 'σαι!

Μι' αγκαλιά σφιχτή,

στον άμβωνα του κόρφου μας συλλείτουργο!

Ιερή Στιγμή!

Ίσως, κι ο μόνος λόγος

που μας ζηλεύουν οι αγγέλοι!

Μια έκρηξη ωκυτοκίνης!

Ξέρεις...

Αυτής της συγκολλητικής ουσίας,

που ενώνει τα θρυμματισμένα μας κομμάτια.

Κι έρχεται και μερεύει η ψυχή.

Αγκαλιά!

Η πρώτη πράξη της ζωής!

Τύχη αγαθή

να 'ναι κι η τελευταία...!

® Κατερίνα Πήττα