Οι λευκοί τάρανδοι με τα χρυσά παγοπέδιλα κι ο Ξωτικομικρούλης.

Οι λευκοί τάρανδοι με τα μαγικά χρυσά παγοπέδιλα κι ο Ξωτικομικρούλης

Οι λευκοί τάρανδοι του χιονιού, ένα όμορφο ζευγάρι ο Κεραυνός κι η Αστραπή, είχαν ήδη καταφθάσει από τα βάθη της Αρκτικής, καλπάζοντας ρυθμικά και καμαρωτά για να βοηθήσουν τον Άγιο Βασίλη στη μεγάλη αποστολή που είχε να μοιράσει δώρα σε όλα τα παιδιά του κόσμου.

Ήταν προικισμένοι με περίσσια δύναμη και αντοχή κι όταν χρησιμοποιούσαν τα μαγικά χρυσά παγοπέδιλά τους έτρεχαν με τόση μεγάλη ταχύτητά που άγγιζε σχεδόν την ταχύτητα του φωτός.

Κανένα ανθρώπινο βλέμμα δεν μπορούσε να τους πιάσει και με τις αστραπιαίες κινήσεις τους γινόταν το δεξί χέρι του Αγίου Βασίλη κι απαραίτητοι βοηθοί του στο δύσκολο έργο του.

Κάθε χρόνο από το παγωμένο βασίλειο των λευκών ταράνδων, που κανένας δεν γνώριζε που βρισκόταν εκτός από τον Άγιο Βασίλη, επιλεγόταν μετά από κλήρωση το ζευγάρι που θα τον βοηθούσε μαζί με τους υπόλοιπους ταράνδους του στην αποστολή του.

Εκεί ήταν όλα κάτασπρα κι η ορατότητα πολύ περιορισμένη. Οι λευκοί τάρανδοι ήταν οι μόνοι που μπορούσαν να επιβιώσουν σε τέτοιες συνθήκες. Εξασκούνταν όλο το χρόνο ανελλιπώς για να είναι σε ετοιμότητα και να συμμετέχουν στις μακρινές αποστολές που τους έστελνε συνεχώς ο βασιλιάς τους. Όμως η κυρία και πιο σημαντική αποστολή που τους ανατίθεντο, ήταν αυτής της βοήθειας του Αγίου Βασίλη προκειμένου να καταφέρει να μοιράσει τα δώρα του σε όλα τα παιδιά και ήταν μεγάλη τιμή για το ζευγάρι που θα επιλεγόταν.

Εκείνη τη χρονιά επιλέχθηκαν οι λευκοί τάρανδοι ο Κεραυνός κι η Αστραπή για να συνδράμουν σε αυτό το σκοπό. Φόρεσαν τα λευκά τους γούνινα περιλαίμια και με τα χρυσά μαγικά τους παγοπέδιλα διέσχισαν τον παγωμένο ωκεανό και τις απέραντες εκτάσεις του μέχρι να φτάσουν στη χώρα του Αγίου Βασίλη τη Λαπωνία.

Οι ετοιμασίες ήταν πολλές κι οι λευκοί τάρανδοι σε συνεργασία με τους υπόλοιπους σχεδίαζαν τις πιο γρήγορες διαδρομές, έμπειροι κι εξειδικευμένοι καθώς ήταν, όσο διάστημα τα ξωτικά τύλιγαν και φόρτωναν τα έλκηθρα με τα δώρα.

Πλησίαζε η παραμονή της Πρωτοχρονιάς κι όλοι ήταν σε εγρήγορση μέχρι να ξεκινήσει αυτό το μακρινό ταξίδι. Οι λευκοί τάρανδοι ο Κεραυνός κι η Αστραπή είχαν ήδη φτιάξει τα σχέδια του ταξιδιού, υπολογίζοντας κάθε παράμετρο κι εμπόδιο ώστε να φτάσουν όσο πιο γρήγορα γινόταν σε κάθε στάση που έπρεπε να σταματήσουν.

Με ανυπομονησία περίμεναν την ώρα ταξιδιού. Τη στιγμή όμως που η Αστραπή ετοιμαζόταν για να κατευθυνθεί προς την γραμμή αναχώρησης κάτι αναπάντεχο συνέβη. Τότε διαπίστωσε έκπληκτη ότι τα μαγικά χρυσά παγοπέδιλά της είχαν εξαφανισθεί. Έψαξε παντού αλλά δεν κατάφερε να τα βρει. Χωρίς αυτά θα ήταν αδύνατο να ταξιδέψει με τόση μεγάλη ταχύτητα κι ακόμη χωρίς τη συμμετοχή της δε θα μπορούσαν κι οι υπόλοιποι τάρανδοι να τα βγάλουν πέρα καθώς η Αστραπή όχι μόνο ήξερε να κάνει τους πιο γρήγορους ελιγμούς αλλά και γνώριζε με ακρίβεια την διαδρομή όλου του ταξιδιού. Έτσι κινδύνευε πραγματικά η αποστολή του Αγίου Βασίλη να μην μπορέσει να ολοκληρωθεί σε όλη την έκτασή της και κάποιοι μικροί μας φίλοι να μείνουν χωρίς δώρα.

Αμέσως ζήτησε τη βοήθεια όλων των ταράνδων και των ξωτικών που υπήρχαν στη χώρα του Αγίου Βασίλη, ενημερώνοντάς τον ταυτόχρονα γι’ αυτό το ανεξήγητο γεγονός.

Ο χρόνος της αναχώρησης πλησίαζε και ακόμη τα μαγικά χρυσά παγοπέδιλα δεν είχαν βρεθεί. Έψαχναν όλοι οι τάρανδοι και τα ξωτικά παντού κι επικρατούσε μεγάλη αναστάτωση. Εάν δεν κατάφερναν να τα βρουν θα έπρεπε να ξεκινήσει το ταξίδι υποχρεωτικά χωρίς την Αστραπή με το ρίσκο να μείνουν κάποιοι παραπονεμένοι.

Ο Άγιος Βασίλης είχε επιστρατεύσει τα πιο γρήγορα ξωτικά του για να ψάξουν ακόμη και στα πιο απίθανα μέρη, αλλά για αρκετή ώρα δεν είχαν θετικά αποτελέσματα.

Λίγο αργότερα όμως , μέσα στο εργαστήριο των παιχνιδιών του Αγίου Βασίλη και κάτω από την μεγαλύτερη παιχνιδομηχανή που υπήρχε εκεί, κάτι φωτεινό έλαμπε, το οποίο ανακάλυψε έκπληκτος ο Γρηγοράκης, το πιο ταχύτατο κι ευέλικτο ξωτικό της χώρας.

Πλησίασε με προσοχή και περιέργεια στην παιχνιδομηχανή κι είδε να κοιμάται κάτω από αυτήν ο Ξωτικομικρούλης, το πιο μικρό και ζωηρό ξωτικό τους, αγκαλιά με τα μαγικά χρυσά παγοπέδιλα της Αστραπής.

- Ωχ Θεέ μου ευτυχώς βρέθηκαν!! Αναφώνησε με μεγάλη ανακούφιση.

- Ξύπνα, ξύπνα μικρούλη είπε σκουντώντας τον Ξωτικομικρούλη, αυτά τα παγοπέδιλα που κρατάς είναι της Αστραπής και πρέπει να της επιστραφούν άμεσα για να ξεκινήσει το ταξίδι του ο Άγιος Βασίλης. Ο χρόνος της εκκίνησης πλησιάζει και κινδυνεύει όλη η αποστολή του εάν δεν επιστραφούν έγκαιρα.

- Μα γιατί τα πήρες χωρίς να ρωτήσεις κι έχει δημιουργηθεί τόσος πανικός Ξωτικομικρούλη; Δεν έχεις μάθει ακόμη ότι δεν παίρνουμε ή δε δανειζόμαστε τα πράγματα του άλλου χωρίς να τον ρωτήσουμε; ….Του είπε επικριτικά ο Γρηγοράκης.

- Μα εγώ δεν…δεν...το έκανα επίτηδες… ψέλλισε ο Ξωτικομικρούλης που ήταν ακόμη από τον ύπνο.

- Τα πρόσεξα που έλαμπαν και τα πήρα για λίγο για να τα δω. Συγγνώμη….. Συγγνώμη ψιθύρισε ντροπιασμένος.

- Και πώς βρέθηκες εδώ κάτω από την παιχνιδομηχανή Ξωτικομικρούλη; Αλλά άσε θα μου τα εξηγήσεις αργότερα, τώρα προέχει να προλάβουμε να επιτρέψουμε τα μαγικά χρυσά παγοπέδιλα στην Αστραπή.

Κι έτσι άρχισαν να τρέχουν όσο πιο γρήγορα μπορούσαν προκειμένου να φτάσουν τα μαγικά χρυσά παγοπέδιλα στην ώρα τους και να τα παραδώσουν στην Αστραπή για να ξεκινήσει το ταξίδι της. Σε όλο το δρόμο, ο Γρηγοράκης έπαιρνε συχνά στην αγκαλιά του τον Ξωτικομικρούλη όποτε κουραζόταν και δεν μπορούσε να συνεχίσει για να καταφέρουν να προφτάσουν .

Ευτυχώς τα κατάφεραν να τα δώσουν έγκαιρα στην Αστραπή, δύο λεπτά μόλις πριν τον προγραμματισμένο χρόνο της αναχώρησης και σώθηκε η αποστολή του Αγίου Βασίλη.

Σε λίγο, οι τάρανδοι μαζί με τον Άγιο Βασίλη είχαν ξεκινήσει το ταξίδι τους από τον Βόρειο Πόλο, με τον Κεραυνό και την Αστραπή να τους καθοδηγούν, έτσι ώστε να γεμίσουν κάθε σπίτι και κάθε παιδί με τα πολύτιμα δώρα τους.

Τον Ξωτικομικρούλη που ήταν φανερά μετανιωμένος και λυπημένος συγχωρέσαν ύστερα ο Άγιος Βασίλης κι η Αστραπή γι’ αυτήν την απερίσκεπτη πράξη του. Από τότε έμαθε για τα καλά ότι δεν πρέπει να παίρνουμε ή να δανειζόμαστε τα πράγματα των άλλων χωρίς την άδεια ή τη συναίνεσή τους, γιατί μπορεί να δημιουργηθεί μεγάλη αναστάτωση και πανικός τις περισσότερες φορές. Το πιο σωστό και πρέπον είναι πάντα να ρωτάμε και μόνο εάν μας επιτραπεί να τα παίρνουμε.

Άλλωστε μόλις επέστρεψε η Αστραπή από το ταξίδι της και λίγο πριν γυρίσει στο Βασίλειο της χάρισε στον Ξωτικομικρούλη μια όμορφη βόλτα φορώντας τα μαγικά χρυσά παγοπέδιλα της. Του έμαθε ακόμη ότι κάθε πράγμα είναι χρήσιμο για τον σκοπό που είναι προορισμένο να εκπληρώσει και στα χέρια κάποιου άλλου που αγνοεί αυτόν τον σκοπό, δεν έχει καμία απολύτως χρησιμότητα.

Ο Ξωτικομικρούλης ευχαρίστησε την Αστραπή και της ευχήθηκε καλή επιστροφή στο βασίλειό της στην Αρκτική. Τα μαθήματα που πήρε έκτοτε έγιναν εκείνα τα πολύτιμα εφόδια που τον διαμόρφωσαν καθώς μεγάλωνε σ’ ένα καλοσυνάτο κι υπέροχο ξωτικό.

Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!!

Ροδοθέα Θεοτοκάτου 🍁 🌹 ❣️