ΡΟΔΟΘΕΑ ΘΕΟΤΟΚΑΤΟΥ

Έγειρε πάνω του και τον αγκάλιασε με τ' ανθισμένα κόκκινα κλαδιά της. Εκείνος στιβαρός και σοβαρός την απέτρεπε να τον πλησιάσει για να μη χαλάσει το πανέμορφο μεταξένιο φόρεμά της. Εκείνη αρνήθηκε πεισματικά και με τρυφερότητα ακούμπησε πάνω του χωρίς να τη νοιάζει η εξωτερική του εμφάνιση παρά μόνο η αγάπη που ένιωθε γι’ αυτόν από την πρώτη στιγμή που τον συνάντησε όταν φύτρωσαν στην ίδια αυλή και μεγάλωσαν πλάι πλάι. Στην αρχή ένιωθε το τρύπημα απ’ τα αγκάθια του να της διαπερνά το κορμί...

Στη μάνα που αγαπά μες απ’ τα σωθικά της στη μάνα που αγαπά βαθιά τα παιδιά της Με μια αγάπη αλλιώτικη άφθαρτη και καθαρή με μια αγάπη ολοφώτεινη γλυκιά κι αληθινή Υπερβαίνοντας κάθε νόμο φυσικό με τη αστείρευτη δύναμή της και κάνοντας κάθε αδύνατο εφικτό με την πληθωρική έκφρασή της Στη μάνα που αγκαλιάζει τρυφερά τα παιδιά της με την καρδιά της και τα γεμίζει με ομορφιά απ’ τα υπέροχα συναισθήματά της Που σαν μια αστείρευτη πηγή από τα βάθη της αναβλύζουν η οποία μετατρέπεται σ’ ευεργετική...

Φύσαγε ο αέρας δυνατά και τεχνουργούσε κύματα που έφταναν χαρούμενα στη στεριά και μετατρεπόταν σε φιλήματα. Ένωση που έφερνε ζωή με ήχους αρεστούς χαρίζοντας σε κάθε στιγμή τόνους εκλεκτούς. Φύσαγε ο αέρας χωρίς διακοπή και σκορπούσε αλύπητα οξυγόνο με συγκεκριμένη τακτική για να γίνεται το κλίμα ζωογόνο. Κι ήτανε Απρίλης δροσερός με Άνοιξη να κυματίζει κι ένας αέρας καθαρός ρυθμικά να σε λικνίζει. Ροδοθέα Θεοτοκάτου 💦