Ο ΧΡΟΝΟΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΑΣΚΕΣ

Από μικρή σιχαινόταν τις Απόκριες και τις μάσκες.

Πόσοι τις φοράνε ολόχρονα...και ξεχειλώνουν τις αλήθειες...

Απόψε την έψαχνε την αλήθεια πίσω από την μάσκα.

Έψαξε στα μπαούλα των αναμνήσεων, ήταν εκεί...ξεχασμένη, χρόνια τώρα.

Απόψε θα φορούσε το χρόνο πίσω από αυτή τη μάσκα.

Το είχε πάρει απόφαση.

Απόψε, θα πήγαινε στο χορό.

Φτάνοντας, πήρε ένα ποτό και απομακρύνθηκε σε μια γωνιά μόνη..

Παρακολουθούσε τα ζευγάρια να χορεύουν.

Άγνωστοι μεταξύ τους οι περισσότεροι.

Συνέχισε το ποτό της.

Η ώρα περνούσε.

Τίποτα δεν την κρατούσε εκεί άλλο.

Προχώρησε προς την έξοδο όταν άκουσε πίσω της μια φωνή.

-Χορεύουμε τον τελευταίο χορό;

Η φωνή γνώριμη.

Γύρισε.

Οι μάσκες πάγωσαν.

Δύο γυμνά πρόσωπα με μασκαρεμένα μάτια..

Πέταξε την μάσκα, έγειρε στην αγκαλιά του και του ψιθύρισε.

-Έλα να χορέψουμε τον τελευταίο χορό.

Χωρίς το πρόσωπο σου δεν θα ήξερα που να κοιμηθώ απόψε ...

Σωτηρούλλα Χατηκωνσταντή Τζιαμπουρή