Ο κάκτος κι η βουκαμβίλια 🌹

Έγειρε πάνω του και τον αγκάλιασε

με τ' ανθισμένα κόκκινα κλαδιά της.

Εκείνος στιβαρός και σοβαρός την απέτρεπε να τον πλησιάσει για να μη χαλάσει το πανέμορφο μεταξένιο φόρεμά της.

Εκείνη αρνήθηκε πεισματικά και με τρυφερότητα ακούμπησε πάνω του χωρίς να τη νοιάζει η εξωτερική του εμφάνιση παρά μόνο η αγάπη που ένιωθε γι’ αυτόν από την πρώτη στιγμή που τον συνάντησε όταν φύτρωσαν στην ίδια αυλή και μεγάλωσαν πλάι πλάι.

Στην αρχή ένιωθε το τρύπημα απ’ τα αγκάθια του να της διαπερνά το κορμί και να μουδιάζει. Αλλά μετά από λίγο άρχισε να το συνηθίζει και το μούδιασμα ήρθε να δώσει τη θέση του σε μια απίστευτη δύναμη που κατέκλυσε το εσωτερικό της και την έκανε ν' ανθίζει και να μεγαλώνει περισσότερο.

Έτσι αντί να χαλάσει το μεταξένιο της φόρεμα όπως νόμιζε εκείνος, έγινε ακόμα πιο εντυπωσιακό κι υπέροχο όταν άρχισε ν' αναρριχάται πάνω του σε τέτοιο βαθμό, που έγινε ένα μ' αυτόν με αποτέλεσμα να του χαρίζει τόση πολλή ομορφιά και χάρη που μέχρι τότε ποτέ δε είχε για τον εαυτό του φανταστεί.

Το σοβαρό του ύφος μετατράπηκε γρήγορα σε εύθυμο κι αμέσως μετά την προσκάλεσε σ' ένα χορό κάτω από τ' άστρα όπου κανένας δε θα τους έβλεπε και κανένας δε θα τους έκρινε γι’ αυτήν την ιδιαίτερη και διαφορετική ένωσή τους.

Το φτωχικό σπιτάκι που τους φιλοξενούσε στην αυλή του, έμοιαζε τώρα με το μεγαλύτερο παλάτι και το φως της ψυχής τους αντανακλούσε πίσω στ' άστρα καθώς χόρευαν, έτσι που τα έκαναν να φωτίζουν περισσότερο κι η νύχτα γινόταν ακόμη πιο μαγική.

Ο κάκτος με την βουκαμβίλια δίνουν από τότε όχι μόνο διδάγματα αγάπης κι αφοσίωσης αλλά και πίστης ότι ο κόσμος μπορεί να γίνει ομορφότερος και γλυκύτερος, μόνο με τα απλά υλικά της εμπιστοσύνης και της αποδοχής του ενός από τον άλλον.

Επίσης μας τονίζουν σε κάθε ευκαιρία, ότι βασικό κριτήριο της συναναστροφή μας θα πρέπει να είναι ο βαθύτερος κι αθέατος εαυτός μας κι όχι τα μικρά φαινομενικά ελαττώματα μας τα οποία μπορεί εκ πρώτης όψεως να φαίνονται αποτρεπτικά, αλλά στην πράξη είναι αυτά που έχουν τη δυνατότητα να μας ωθήσουν στην ανάπτυξη μιας δυναμικής στρατηγικής κατάκτησης μιας ενδυναμωμένης πλευράς μας που παντελώς αγνοούμε και στη συνέχεια να καλυφθούν ικανοποιητικά από την αναρρίχηση της αγάπης στον υπέρτατο βαθμό.

Ροδοθέα Θεοτοκάτου 🌹