Ναι αλλά...

Δεν είναι γιορτή...είναι μνήμη.

Κι ας ασέλγησαν πάνω της κι οι μάρτυρες της οι ίδιοι.

Κι ας πονάει αυτούς που δε τους ρώτησε κανένας την αλήθεια τους.

Γράφτηκαν για αυτήν τα πιο όμορφα τραγούδια, απαγγελίες σε όμορφα ποιήματα.

Λένε τίποτα δεν πάει χαμένο, μα εσύ δεν τους πιστεύεις πια και πώς θα μπορούσες,

εσύ βλέπεις μόνο οτι τα παιδιά δεν έχουν μάθημα σήμερα.

Όμως ξέρεις τώρα γιατί είναι τόσο κόκκινα τα γαρύφαλλα σε αυτή τη γη...

Από τη ντροπή τους.

Ναι, αλλά κάποιοι ήθελαν να κάνουν μάθημα στις 17 Νοέμβρη του 1973 και η κατάληψη τους εμπόδιζε.

Ναι αλλά ...

Το Πολυτεχνείο δεν είναι 'Η ΑΝΤΊΣΤΑΣΗ 'του ελληνικού λαού έτσι αυθαίρετα.

Είναι η αντίσταση αυτών που φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν, πέθαναν και τελικά κέρδισαν.

Όσο ο ''λαός'' έσπαγε πιάτα στα μπουζούκια και έδινε τον διπλανό του για μισό κιλό φέτα και δύο φλούδες μορταδέλα.

Για αυτό και μόνο μην καπηλεύεστε την ημέρα τούτη άνθρωποι μετανάστες ναι μεν,με τον πόνο σας για το παιδί σας,αλλά δεν έχετε καμμία σχέση με το Πολυτεχνείο και την 17 Νοέμβρη.

Την ιστορία του Πολυτεχνείου δεν έχετε δικαίωμα να την αγγίζετε.

Εύα Αλιβιζάτου 🌹

Εύα Αλιβιζάτου