Μελιχρός έρωτας

Στον οδοιπόρο χρόνο

στις γιορτές της άνοιξης

ο φιλικός καιρός

με ολοζώντανο οίστρο

σκάβει του αγρούς μας.

Μάρτυς η άφατη δροσιά

σταγόνων της αυγής

στην πρασινίζουσα χλόη του μαγιάπριλου.

Στις ήσυχες λιακάδες

ηδονικά οι μέλισσες βυζαίνουν

άνθη των χρυσόκαρπων πόθων.

Στην αχλή των οριζόντων

στις λόχμες των ονείρων μου

θέλει να κουρνιάσει η καρδιά μου

ενθυμούμενη, πριν σβήσει ο φάρος σου,

τα χείλη που με φίλησαν.

Η αιωνιότητα της ψυχής μου

σιωπηλή και τρυφερή

ποτέ δεν άνθισε

για να την απολαύσω, η σάρκα μου

ανάμεσα στις θλιμμένες αγωνίες

παραμένει μια ακατάσβεστη φωτιά

αγνότητας και αισθησιασμού.

ΧΑΡΗΣ ΠΑΠΑΣΑΒΒΑΣ🌹