ΔΕΙΛΟΣ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ🌹

Έφτασε η νύχτα που ο Θεός πέθανε

Κανείς δεν το πήρε χαμπάρι

Ένας βραδύγδουπος, αμετάκλητος θάνατος,

ανταριασμένος σε κουρασμένα σάβανα

ενός ταλαίπωρου, άμοιρου κόσμου

Συνέβη άπειρες φορές

Μέσα μου, εντός σου

Στον μαθημένο να ζει δίχως θάματα

Στα ερειπωμένα νεφελώματα του ουρανού,

με τις νεκρές τροχιές

Εκτελεσμένες επί τόπου υπομονές

Οι σημασίες, άνευ σημασίας

Πέπλα γεμάτα παλμούς ψεύτικους

Ψευδαισθήσεις άνευ νοημάτων

Μια αχανής διάφανη κατάρρευση,

χωρίς παραδείσους

Όλα μαζί

Κι ο νεκρός Θεός, αντάμα

Τότε για πρώτη και ύστατη φορά,

η αλήθεια αναφύεται

Μην τρομάξεις δε θέλει να ζήσει

Να δει θέλει μονάχα

Πώς πεθαίνουμε εμείς απροκάλυπτα

και τόσο, μα τόσο δειλά,

μπροστά της

Της αρκεί!

ΑΝΝΑ ΚΛΑΡΙΤΗ