Απόηχος ευφορίας .

Με τύλιξε ο μουσικός απόηχος κάποιων ευχάριστων γεγονότων, όπως η γενέθλια ημέρα της συντροφιάς των συντακτών του Λόγω Τιμής!

Γλυκιά θαλπωρή εγκαταστάθηκε στον ψυχισμό μου, και η παρέλαση προσώπων, μα και κειμένων δεν άργησαν να κάνουν την εμφάνισή τους.

Χαλάρωσα στην πολυθρόνα μου αργά, μεταμεσονύκτια, στην γαλήνια δροσιά του κήπου μου μετρώντας τα πεφταστέρια.

Το ποτηράκι που είχα ακουμπήσει στο τραπεζάκι μου να συνοδεύει τους αναστοχασμούς μου, ανέγγιχτο παρέμεινε, αφού έκλεισαν για λίγο τα βλέφαρά μου να φυλακίσω εικόνες αναγέννησης ψυχής!

"...κι ήμουν, λέει, νιος, λεβεντόπαιδο , της ζωής καμάρι, και φορούσα, λέει, φτερά στις πλάτες μου, μεγάλα πλουμιστά φτερά, που άλλοτε γίνονταν σκιά στο λιοπύρι της ζωής, συχνά απάγκιο ασφαλές για την κακοκαιριά!

Πετούσα, λέει, με άνεση μεγάλη, με πήγαν μακριά και πού δεν με ταξίδεψαν!

Γνώριμα φάνταζαν τα μέρη όλα, άλλα πολύ έντονα και κάποια ξεθωριασμένα στης μνήμης την ανημποριά.

Χαιρόμουν έντονα, χαμογελούσα, σχεδόν τραγουδούσε η ψυχή μου, κι εκείνα τ' άσματα, που απόκοσμα χάιδευαν τις σκέψεις μου, καρδιοχτύπια ζωντάνεψαν, επιθυμίες ξύπνησαν, όνειρα..., μερικά παροπλισμένα! Γέμισε η νυχτιά αλλοτινή ευωδιά, μεθυστική μυσταγωγία με ιέρεια την Εύα Αλιβιζάτου να κερνά χαμόγελα καρδιάς, παρότρυνση, σφραγίδα λογοτεχνικού ύφους να αποτυπώνει στους συντάκτες της ομάδας!

Ευφράνθηκαν τ' αστέρια , έστησαν χορό στης συγγραφής το γαλαξία, γοητεύτηκε και η πανσέληνος, προσγειώθηκε στην απεραντοσύνη των στοχασμών, μύστης της ψυχικής ευφορίας να γενεί, με σκέρτσα ευρηματικά εμπλούτισε την γοητεία της, νάζια ασύλληπτης φαντασίας πρόσθεσε στην περισσή ομορφιά της με στόχο μαζί της να με πάρει..."

Αχ και να μην ήταν όνειρο!

Μα ...τι λέω; αφού Λόγω Τιμής η "πένα" μας τα όνειρα απ' τη ζωή πηγάζουν. ΖΩΗ είναι οι συνεργασίες, οι ειλικρινείς των ανθρώπων σχέσεις, τα ΟΝΕΙΡΑ που την ομορφαίνουν, η δυνατότητα κατάθεσης απόψεων που την βελτιώνουν!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ "ΛΟΓΩ ΤΙΜΗΣ".

Βαγγέλης Γιάννος 🌹