ΑΝΟΙΞΗ

Ένας θλιμμένος ουρανός

δάκρυ βροχή θα στείλει,

τώρα που σίγησαν φωνές

και σφάλισαν τα χείλη.

Της άνοιξης την πρώτη αυγή

περίσσεψε ο πόνος.

Μες στην κοιλάδα των Τεμπών

σταμάτησε ο χρόνος.

Πώς να σ' αγγίξω, αϊτέ,

που είσαι μακριά μου,

έφυγες κι έμειν' ορφανή

κι άδεια η αγκαλιά μου.

Πώς να σ' αγγίξω, αϊτέ,

π' άνοιξες τα φτερά σου

γι' άλλη πατρίδα μακρινή

στερνό το πέταγμά σου.

Με μιαν αγιάτρευτη πληγή

όσος καιρός περάσει,

θα περιμένω μια ζωή

να δω αν έχεις φτάσει.

Της άνοιξης η πρώτη αυγή

και το στερνό το δείλι,

τότε που σίγησαν φωνές

και σφάλισαν τα χείλη.

Κωνσταντίνος Μπασούρης