"Ακυβέρνητο καράβι"

Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα είναι εντελώς συμπτωματική!

"Ακυβέρνητο καράβι!"

Με ύφος εκατόν καρδιναλίων,

στα φόρα τριγυρνά ο επαΐων,

και έναντι κλαδιών(ε) και Βαΐων,

εισπράττει καρπαζιές μέχρις δακρύων!

Φαρδύ το χαμογέλιο του στα χείλη,

μιλάει μοναχός μέσα στο πλήθος,

ανύπαρκτος ο λόγος του κι οι φίλοι,

της απαξίωσης λυδία λίθος!

Ωσάν πορφυρογέννητος βαδίζει

και ως τρελού το μάτι του γυαλίζει!

Κι αν όλοι του γυρίζουνε την πλάτη,

κι αποχαιρετισμού

κουνούν μαντήλι,

εκείνος συνεχίζει το ραχάτι,

στον κόρφο του ποτέ δεν μπαίνουν ψύλλοι!

Τα σκάνδαλα τριγύρω του σφυρίζουν,

Το πόπολο τον νήδυμον κοιμάται,

θαρρεί πως όλα τούτα

δεν τ' αγγίζουν,

και μήτε την κατάντια του θυμάται!

Μια χώρα ακυβέρνητο καράβι,

ολοταχώς στα βράχια να οδεύει,

του θέρους η ραστώνη λάκκο σκάβει,

κανείς δεν κρένει,

φύλλο δεν σαλεύει!

® Κατερίνα Πήττα