"Έπεσε ομίχλη πυκνή"

Κάτω απ' το γαλάζιο τ' ουρανού

Της βιασθείσας γης τ'

αγκομαχητό

ν' αντηχεί

Αφρόχτιστο κύμα δροσοστάλαχτο

Εσύ

Με την αποχώρησή σου

έπεσε ομίχλη πυκνή

Η σιωπή χοάνη

Η νύχτα μεγαλύτερη

Η μέρα λειψή

Τ' απρόσμενα ανεπαρκή

Το κορμί αταξίδευτο

στη ζείδωρη ερωτική πνοή

Κι η συντροφικότητα στο ερμάρι

ξηλωμένη γιορτινή στολή...

Αλίκη Πέϊκου 🌺