Άναρχο -Αυτόφωτη

Άναρχο - Αυτόφωτη

Μάζεψες νερό με το σταμνί

κι έστησες γιοφύρι...

Ξεθάρρεψες στις ρεματιές στα ξόβεργα

με δίχως καριοφίλι...

Μέτρησες τον πόνο με τη σέσουλα

το δάκρυ με κανάτι...

Το γέλιο το δανείστηκες στου

Ουρανού την άκρη...

Άρμεξες μέλι απ' το λαγό

κι απ' άγριο πουλί γάλα...

Όρθωσες λάβαρο ψηλά σε

μαρμαρένια σκάλα...

Πήρες ντουφέκι δίκανο...

τι πάει να πει γυναίκα...

Σημάδεψες πολλές φορές την Ευτυχία!

Πάντα σου ξέφευγε μίλια μακριά

Σαν να έμοιαζε ουτοπία!!!

Ο τίτλος του ποιήματος ανήκει στον μαθητή μου και σημερινό συνάδελφο μαθηματικό Στέργιο... Τον ευχαριστώ πολύ για το

"Ερέθισμα" στην έμπνευση μου! Είμαι περήφανη για κείνον!!

Σμαραγδή Κουτσοπέτρου 🌹