Άγνοια η άνοια...

Το κενό την κέρδισε,

η ψυχή βασιλεύει,

μα το μυαλό ησυχάζει.

Μάτια λαμπυρίζουν

για άγνωστα μονοπάτια'

άρνηση αποδοχής,

αγωνία ανάσυρσης του ελάχιστου.

Παλιές εικόνες ίσως

ζωντανεύουν περαστικές,

οι νέες ανύπαρκτες,

βουτηγμένες στη σιωπή.

Πρόσωπα αγαπημένα,

μέρη χιλιοπατημένα,

φαγητά τραγουδισμένα,

ένα σκοτεινό σύννεφο.

ίσως αυτός ο άγραφος κόσμος

να φαντάζει πιο δελεαστικός,

ο γραμμένος ίσως πληγώνει,

σβήστηκε,ξεχάστηκε.

Σκοτώνει το απλανές βλέμμα

το χαμόγελο όμως παραμένει

ένδειξη αγώνα

όχι παραίτησης..

Κατερίνα Καρασούλα 🌹