Άγιος Παϊσιος / Ελένη Καλαϊτζίδου
- ΕΛΕΝΗ ΛΟΥΚΑΡΗ-ΚΑΛΑΪΤΣΙΔΟΥ
- 3 days ago
- 2 min read
Καλησπέρα φίλες και φίλοι μου αγαπημένοι χαρούμενο κι ευλογημένο Σαββατοκύριακο!
12 Ιουλίου η εκκλησία μας τιμά την μνήμη του Αγίου Παϊσίου .
🙏Την ευλογία του να έχουμε ! 🙏
🌹Χρόνια πολλά κι ευλογημένα! 🌹
Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (κατά κόσμον Αρσένιος Εζνεπίδης) είναι ένας από τους πιο αγαπητούς και σύγχρονους Αγίους της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Γεννήθηκε στις 25 Ιουλίου 1924 στα Φάρασα της Καππαδοκίας, λίγο πριν από τη Μικρασιατική Καταστροφή και ήρθε με την οικογένειά του στην Ελλάδα ως πρόσφυγας.
Η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Κόνιτσα της Ηπείρου.
Από μικρός είχε έντονη πίστη, αγάπη για τον Θεό και βαθιά ευσέβεια.
Υπηρέτησε ως ασυρματιστής στον Ελληνικό Στρατό κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου.
Το 1950 αποφάσισε να μονάσει στο Άγιον Όρος και στη συνέχεια πέρασε από διάφορα μοναστήρια, ζώντας με αυστηρή άσκηση, νηστεία και προσευχή. Έμεινε κυρίως στη Μονή Σταυρονικήτα και κατόπιν στην Παναγούδα, ένα κελί κοντά στη Μονή Κουτλουμουσίου.
Ο Άγιος Παΐσιος απέκτησε φήμη για τη σοφία του, τη διορατικότητα και τη θαυματουργική του χάρη. Πλήθος ανθρώπων τον επισκέπτονταν για να τους καθοδηγήσει πνευματικά, να τους παρηγορήσει και να τους βοηθήσει με τα προβλήματά τους. Ήταν γνωστός για την ταπείνωση, την αγάπη, το χιούμορ και την απλότητά του.
Κοιμήθηκε στις 12 Ιουλίου 1994 και ενταφιάστηκε στο Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης. Ανακηρύχθηκε άγιος από το Οικουμενικό Πατριαρχείο το 2015 και η μνήμη του τιμάται στις 12 Ιουλίου.
Ο λόγος και τα κείμενά του έχουν συγκινήσει πολλούς πιστούς, ενώ έχουν εκδοθεί αρκετά βιβλία με τις διδαχές και τις εμπειρίες του.
🙏Άγιε Παΐσιε, Άνθος της Ερήμου 🙏
Στης Παναγιάς τα βήματα εσύ ανηφόρισες,
με λόγο απλό και ταπεινό τον κόσμο φώτισες.
Μες στο φτωχό καλύβι σου, στο Άγιον Όρος,
τα δάκρυα γίναν προσευχή και ίσιος δρόμος
Του πόνου σύντροφος, της θλίψης παρηγορία,
έκανες τις ψυχές να ανθίσουν με ελπίδα.
Με κομποσχοίνι στην καρδιά και με βλέμμα ουρανό,
αγκάλιασες κάθε πονεμένο σαν παιδί μικρό.
Μιλούσες με τα δέντρα και με τα πουλιά,
κι ο κόσμος σιωπούσε ν' ακούσει την δική σου μιλιά
με παραδείγματα ζωής , καρδιάς , αληθινά
και με τη χάρη του Θεού, τη θλίψη έκανες χαρά .
Στο πρόσωπό σου, η γαλήνη του Θεού,
στα χέρια σου η ευχή που λύτρωνε το νου
Κι όταν η σάρκα σου κουρασμένη κοιμήθηκε
το πνεύμα σου με τ' άστρα Αγίων συναντήθηκε.
Άγιε Παΐσιε, ευχήσου και δεξου τις προσευχές
στις σκοτεινές μέρες μας χάρισε φως, χαρές
Δείξε μας τον σωστό δρόμο να βαδίζουμε ταπεινά
κι αγκάλιασε όλο τον κόσμο με προσευχές ξανά!
© Ελένη Λούκαρη - Καλαϊτσίδου
Comments