Mε ντύσανε αγάπη...

Με ντύσαν αγάπη, μου βάλανε φτερά.

Μου είπαν αφέσου, κι εγώ βγήκα στον δρόμο ξανά.

Τους είπα κρυώνω μα δεν είχαν μπουφάν.

Μπήκα σε σπίτια που μύριζε σκόνη και έρωτα.

Βάδισα σε θάλασσες και κάμπους υγρούς.

Φίλησα την Κίρκη στο στόμα μεσ'

σε κήπους ξηρούς.

Άγγιξα την θάλασσα με χέρια σκληρά.

Κι ήρθανε γλάροι κι αηδόνια και βουνίσια πουλιά.

Με είπανε χάδι, με είπαν Θεό.

Μα εγώ την αγάπη ψάχνω να βρω.

Την έχουνε κλείσει σε πύργο ψηλό.

Θα μπω σαν ληστής και ιππότης. Μπορώ.

Η ζωή μου μια βάρκα με δίχως κουπιά.

Την μπαλώνω με πείσμα μ' ανοίγει και βάζει νερά.

Με ντύσαν αγάπη μου βάλανε φτερά.

Κόβονται νύχτα μα γω την μέρα τα φτιάχνω ξανά.

Άντρι Περικλέους Ονουφρίου 🪽