Σμύρνη 1920 Τα ελληνικά στρατεύματα φτάνουν και εγκαθίστανται στην περιοχή, δημιουργώντας προγεφυρώματα, για να προχωρήσουν ενδότερα και...

Το βροχερό απόγευμα δεν έδινε ελπίδες για μια ηλιόλουστη επόμενη ημέρα. Η στιγμή που η βροχή δυνάμωνε κι’ έγινε καταιγίδα, ήταν η πλέον...

Δίνω ροή, κτυπώ ρυθμικά, είμαι το κέντρο που η ζωή ξεκινά. Στέκω γερά, πάντα ψηλά, νιώθω...

-Στο χωριό γιατί γύρισες; -Για να βρω τις ρίζες μου. -Και τις βρήκες; -Ναι! Διακόσιες ρίζες ελιές. -Αυτό εννοούσες; -Όχι. Βρήκα τι με...

ΠΑΡΑ(ΔΙΑ)ΛΟΓΟΣ 1ος -Ποιο δόντι σε πονά; -Αυτό που βγήκε! -Μα, αυτό έπρεπε να βγει. -Ο αποχωρισμός, αυτός πονά. -Δεν σε ταλαιπωρούσε; Δε...

Ο Αντώνης, καλό παιδί και ορεξάτο για μάθηση, ζούσε στην επαρχιακή πόλη της Αγριάς, επίνειο του Βόλου, μόλις 6 χιλιόμετρα από την πόλη....

ΑΥΡΑ ΚΑΥΤΗ, ΒΛΕΜΜΑ ΜΥΣΤΥΡΙΩΔΕΣ ΑΝΑΣΑ ΚΟΦΤΗ, ΙΔΡΩΤΑΣ ΣΤΟ ΣΩΜΑ. 🥀 🌹 🥀 ΕΡΩΤΑΣ ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ. ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΗ...

Δε ζήτησα τίποτ’ άλλο, εξόν μια θέση. Ένα κάθισμα απλό και λιτό. Κάτι, που σαν ανοίγω τα μάτια μου από κει, να κοιτώ, ν’ αγναντεύω τη...

Λαύρα, φωτιά τ’ ανέμου που περνάει• σώματα άγια, χρυσά, στου ήλιου τη θωριά. Στιγμές γεμάτες ποίηση, σκέψεις μέσα στη λήθη, του κόσμου ...

Άγριο βοτάνι του ματιού, ξέπλυμα στην αγάπη, της ομορφιάς που βάφτηκε με αίμα της καρδιάς, στον πόλεμο που αλυχτά σκυλί μέσ’ απ’ το...

Ανήμπορος βάδιζε στο λιθόστρωτο. Είχε μόλις γυρίσει από το κουραστικό ταξίδι μέχρι την Ελευσίνα. Ο Δημόδοκος, δεν ήταν πλούσιος Αθηναίος....

Κύμα ενάντιο στις προσμονές της λήθης. " Ενθυμού, ενθυμού,…" Πώς άλωσες την ψυχή μου κύμα μακρόπνοον και ...

Πως να μπορέσει το κορμί να σ’ απαντήσει, αν η ψυχή σου κάπου αλλού είναι δοσμένη, περνά ο χρόνος, το γερνά μα περιμένει σ’ ένα...

Το πιο απλό γεγονός για μια ομπρέλα, είναι να βρέχεται για να προσφέρει καταφύγιο σε όποιον ή όποια την κρατά και βρίσκεται κάτω από το...

Στην καρδιά χτυπά η αγάπη. Ξυπνά το ηλιοβασίλεμα στο χρώμα τ’ ουρανού και ξαγρυπνά ως να φανεί η μέρα. Διστάζει στα λόγια να μιλά, μα...

ΚΑΡΜΙΝΑ ( Η κόρη του Δημάρχου) Ώρα 7.00 το πρωί στο χωριό Αντιάνο στη Νότια Ιταλία. Ο πατέρας φεύγει για δουλειά. Η μητέρα πλένει στη...

Στο δρόμο Στο δρόμο που μαδήσανε τις μαργαρίτες, δε φυτρώνουν, πια, λουλούδια, δεν πετάνε, πια, πουλιά, δε λάμπει ο ήλιος, πια, στον...

Γι’ αυτό περιμένω Γι’ αυτό περιμένω για να ρθει το αύριο, τριγυρισμένο από φως, γεμάτο αγάπη, πλημμυρισμένο από ελευθερία, ...

Οι σκέψεις που προδόθηκαν χωρίς καν να λεχθούν, οι πράξεις που κατακρίθηκαν χωρίς καν να δειχθούν, οι ...

Αλμυρομένος άδραξα τη στιγμή της ανάσας. Πληρώνεις κρίματα, έλεγες. Ξοδεύω όνειρα, ανήμπορα στη δημοσιά, μιλούσα. Έφυγαν οι γλάροι με τη...