Athens city ( ελαιογραφίες) 1) 2) 3) 4) Ίνα Μελίδου 🌹

Δεν είσαι απλώς ζωή. Είσαι η αρχή της. Είσαι εκείνη που μαθαίνει στον κόσμο τι σημαίνει αγάπη, πριν ακόμη ειπωθεί η πρώτη λέξη. Εκείνη που κρατά φως μέσα στα χέρια της, ακόμη κι όταν η ίδια περπατά μέσα στο σκοτάδι. Μέσα στην καρδιά σου χωράνε περισσότερα απ’ όσα αντέχει ο κόσμος. Όνειρα που δεν πρόλαβαν να γεννηθούν, δάκρυα που κρύφτηκαν πίσω από ένα χαμόγελο, και μια δύναμη που μόνο εσύ ξέρεις από πού βρίσκεις. Είσαι καταιγίδα και γαλήνη μαζί. Φωτιά που καίει για όσους αγαπ

Απόψε, μέσα στο απαλό φως των κεριών, οι ψυχές γονατίζουν σιωπηλά μπροστά στην Παναγία. Οι Β’ Χαιρετισμοί υψώνονται σαν θυμίαμα προς τον ουρανό και κάθε " Χαίρε " γίνεται προσευχή που αγγίζει τις πιο κρυφές πληγές της καρδιάς. Μέσα στους κόπους, στις αγωνίες και στις σιωπηλές δοκιμασίες της ζωής, στρέφουμε το βλέμμα μας σε Σένα Μητέρα.🙏🙏 Σε Σένα που γνωρίζεις τον πόνο του ανθρώπου και απλώνεις τη στοργική σου σκέπη πάνω από τον κόσμο. Παναγία γλυκιά, γίνε φως στα σκοτάδια μ

Απόψε οι Παρασκευές μας αλλάζουν πρόσωπο και καρδιά… και η ψυχή μας βρίσκει τον ρυθμό της μέσα στους πρώτους ψιθύρους της Άνοιξης. Οι καμπάνες θα σημάνουν αλλιώς… πιο τρυφερά... πιο βαθιά... σαν να μας καλούν με το όνομά μας. Ξεκινούν οι Χαιρετισμοί της Παναγίας μας... κι η Σαρακοστή δεν είναι πια απλώς μια περίοδος… είναι δρόμος φωτεινός που μοσχοβολά προσευχή.!!🙏 Στον Ιερό Ναό, μπροστά στην εικόνα της Παναγίας, το λιβάνι ανεβαίνει σαν μικρό σύννεφο ελπίδας και σμίγει με τη

Εικαστικός: Πόπη Μπίσσα   Χωρίς φλέβες Η λέξη αιμορραγεί Την καρατόμησαν Τα διατάγματα Που δεν έχουν συνοχή Στα βάραθρα τώρα Φωνήεντα Ασθμαίνουν. Πόπη Μπίσσα 🌹

Στην έρημο αντήχησε η φωνή του. Όχι ως κραυγή θορύβου, αλλά ως ψίθυρος αιώνιας αλήθειας. Ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, λιτός και φωτεινός μέσα στη σιωπή της άσκησης, στάθηκε όρθιος ανάμεσα στον ουρανό και τη γη για να προαναγγείλει το θαύμα. Ήταν ο άνθρωπος που έζησε για να δείξει Έναν άλλον.... εκείνος που έσβησε τον εαυτό του για να φανερωθεί το Φως. Τα χείλη του μιλούσαν για μετάνοια και η ζωή του την επιβεβαίωνε. Ντυμένος με τραχύ ένδυμα και τρεφόμενος με ό,τι του χάριζε η

Το πάθος είναι από τις πιο ζωτικές δυνάμεις της ανθρώπινης ύπαρξης. Δεν είναι απλώς μια έντονη επιθυμία· είναι μια εσωτερική φλόγα που μας ωθεί να κινηθούμε πέρα από τα όριά μας. Φτάνουμε μέχρι εκεί που φτάνει το πάθος μας, γιατί αυτό γίνεται μάτια που βλέπουν δυνατότητες, πόδια που αντέχουν την πορεία και φτερά που μας σηκώνουν όταν η πραγματικότητα μοιάζει βαριά. Καθώς ωριμάζουμε, αντιλαμβανόμαστε ότι το πάθος δεν είναι μόνο κίνηση· είναι και κατεύθυνση. Δεν αρκεί να μας πα

Ίσως τελικά τα Χριστούγεννα να μην έρχονται απ’ έξω… Ίσως να γεννιούνται σιωπηλά μέσα μας, εκεί που η καρδιά θυμάται πώς είναι να ελπίζει. Μέσα από τα μάτια των παιδιών ο κόσμος ξαναγίνεται φωτεινός, οι πληγές μικραίνουν και τα θαύματα δεν χρειάζονται αποδείξεις. Μόνο πίστη. Ας αφήσουμε την ψυχή μας να ξυπνήσει από τον χειμώνα της. Ας ανοίξουμε τις πόρτες που κλείσαμε από φόβο και ας επιτρέψουμε στο φως να περάσει ... όχι για να τα αλλάξει όλα, αλλά για να τα γλυκάνει. Τα Χρι

Popi Bissa Γράφω εναντί ον Κινούμαι αντί Θέτω ενώπιον Το συν αισθάνεσθαι Με την ελπίδα Σε πείσμα των καιρών Σε ώτα tech νο όντων Ν’ ακουστώ. Ν’ ακούσω φωνές καταδυόμενη στις λέξεις τους. Φωνήεντα και σύμφωνα που ανδρώνονται σε κάθε τους αυγή. Σε κάθε λίχνισμα του φωτός. Φωνές που ες αεί ομιλούν Σε όσους ανασαίνουν με τη γραφή τους Σε κάθε κείμενο που κείται Στο χαρτί με αποτυπώματα ψυχής Αντί Θέτω την κάθε απόπειρα γραφής Εναντί ον καθώς επιμένω να υπάρχω Σε καιρούς άηχους,

Ηλιοβασίλεμα: Ο Καθρέφτης της Ψυχής Οι άνθρωποι αγαπούν το ηλιοβασίλεμα, γιατί ο ήλιος έρχεται κοντά στο μέτρο των ανθρώπινων πραγμάτων, καθώς χαμηλώνει στον ορίζοντα. Γίνεται δηλαδή κατά κάποιον τρόπο δικός μας, έστω και για λίγο. Μα η γοητεία του δεν περιορίζεται μόνο στην εγγύτητα. Το ηλιοβασίλεμα μάς θυμίζει την περατότητα της ύπαρξης· ότι κάθε φως έχει τη στιγμή του να σβήσει, όπως και κάθε ζωή έχει το δικό της τέλος. Κι όμως, μέσα σε αυτήν την παροδικότητα, γεννιέται μι

"Καταφύγιο" ελαιογραφία 80x80 Ζωγράφος: Ίνα Μελίδου 🌹

Κόκκινος βαρύς ο ουρανός σαν μια πέτρα που θέλει να θρηνήσει. Έχει αλλάξει χρώματα ο βυθός και εσύ κοιμάσαι στης λησμονιάς την θλίψη. Κι όλο ρωτάς, που τελειώνει ο ουρανός ένα κερί γιατί καίει στο σκοτάδι; Κοίτα το φως πως λάμπει ιλαρό σαν σπαραγμός μιας τελευταίας λάμψης. Μα έξω γελάνε και πάλι τα παιδιά και ερωτεύονται το δέρμα της Μαρίας. Υγρά φιλιά στο σώμα τους καρφιά βροχή που πέφτει το χώμα να δροσίσει. Θα' ρθω ξανά στο φως της χαραυγής πίσω απ' τον φάρο που δένουνε τα

🙏Άγιος Ανδρέας – Ο Πρωτόκλητος Απόστολος της Πίστης🙏 Στου κόσμου τις ακτές και στα ήρεμα νερά της Γαλιλαίας, ακούστηκε κάποτε ένα κάλεσμα θεϊκό. Κι ο Ανδρέας, ο ταπεινός ψαράς με την καθαρή καρδιά, άφησε τα δίχτυα του και ακολούθησε τον Χριστό χωρίς δεύτερη σκέψη. Έτσι γεννήθηκε ο Πρωτόκλητος· αυτός που πρώτος άκουσε τη φωνή, πρώτος πίστεψε, πρώτος άναψε τη φλόγα που θα φώτιζε τον κόσμο. Το βήμα του έγινε δρόμος ευαγγελικός. Ταξίδεψε σε λαούς και χώρες, όχι με πλούτη ή δύνα

9 Νοεμβρίου σήμερα, εορτή του Αγίου Νεκταρίου Αιγίνης.. . Ο Άγιος Νεκτάριος είπε : " Η καθαρή καρδιά είναι ο θρόνος του Θεού..." " Όλα νικιούνται.... τίποτα να μην σας απελπίζει.." Ο Άγιος Νεκτάριος γεννήθηκε το 1846 στην Σηλυβρία της Θράκης και το λαϊκό του όνομα ήταν Αναστάσιος Κεφαλάς. Υιός πολυμελούς και φτωχιάς οικογένειας, αναγκάστηκε από πολύ νωρίς να δουλέψει για να βγάλει τα προς το ζην, γνωρίζοντας παράλληλα ως παιδί τη σκληρότητα της ζωής. Λέγεται ότι επτά ετών αγό

Αγιογραφία Στέλλα Σωτήρκου Με κοιτάς με εκείνα τα όμορφα τα’ απόκοσμα μάτια κι εγώ σου λέω τον πόνο μου. Πώς να ‘ταν άραγε αν Εσύ μου μιλούσες; Δεν πειράζει όμως. Νιώθω ότι μου αποκαλύπτεσαι σιγά – σιγά , έτσι όπως πέφτει ο ήλιος στον μανδύα σου. Δεν χρειάζεται να μιλάς. Μόνο να νιώθεις, να με καταλαβαίνεις. Είτε όταν σου λέω ευχαριστώ, είτε όταν κλαίω γοερά. Εκείνο το μειδίαμά σου ψάχνω κάτω απ’ το σπαθί που υψώνεται. Άλλες φορές το βλέπω, άλλες όχι. Για πες μου λοιπόν εσύ π

Εικαστικός Πόπη Μπίσσα 🌹 Κι αν χάθηκε η αύρα κι αν δίψασε η καρδιά εδώ κοντά μου μένει ακίνητη η κάθε σιγαλιά. Στους ποιητές που αγάπησα στο όνειρό μου που δεν παράτησα σε κάθε κύτταρό μου σιωπηλό Εκεί λιμνάζω ψάχνοντας διέξοδο στο φως. (Ποιητική συλλογή Αποτυπώσεις) Πόπη Μπίσσα 🌹

Εικονογράφηση: Γιώργος Θανάσης Όταν επισκέπτομαι μια πόλη, δεν με συγκινούν μόνο τα αξιοθέατα, οι γεύσεις ή οι φωνές στους δρόμους. Αναζητώ τη βιβλιοθήκη της. Εκεί, ανάμεσα σε ράφια και ψιθύρους, νιώθω πως αγγίζω τον αληθινό παλμό του πολιτισμού της. Η αρχιτεκτονική, η εσωτερική αισθητική, η ποικιλία των τίτλων — όλα μιλούν για τους ανθρώπους που ζουν εκεί: για τις ανησυχίες τους, τις αναζητήσεις τους και τα όνειρά τους. Έτσι, σε μια επίσκεψή μου στη δημόσια βιβλιοθήκη του Ν

Πίνακας ζωγραφικής: Δημιουργία Πόπη Μπίσσα Ν’ αδράξω μια σταλιά τον άνεμο Να γείρω με αποκούμπι την αύρα του καλοκαιριού Να οργώσω τις...

Δυο Μάνες, δυο Σκέπες, δυο Φάροι πίστης στο Ιόνιο και στο Αιγαίο Η Παναγία η Δραπανιώτισσα της Κεφαλονιάς και η Παναγία η Μυρτιδιώτισσα...

"Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού και το βαθύ του νόημα " Ο Τίμιος Σταυρός δεν είναι απλώς ένα ξύλο, αλλά το ζωντανό σύμβολο της σωτηρίας...