Μαύρο δωμάτιο Σκοτεινή πράσινη τσόχα Τέσσερις άσοι άνευ βασιλείου Προσευχές σαβανωμένες στα κενά αέρος Και εσύ κάθεσαι με μια τράπουλα στο χέρι Μήπως είσαι δυνατός ή αδιάφορος; Γελοίος, αθώος, ο τέλεια ένοχος; Σκαλίζεις ιδρωμένος τον καπνό του τσιγάρου σου Ψαχουλεύεις το άδολο παιδικό όνειρο που ξεγλίστρησε Ένα χέρι που σου δόθηκε απλόχερα να πιαστείς και το έδιωξες Την συγνώμη που δεν ζήτησες στις λιποταξίες σου Φοράς αμέριμνος την κουκούλα σου Μεταμφιεσμένος νομίζεις πως κρ

Στον κήπο λυσσασμένοι άνεμοι κόβουν ανάσες Μαχαίρια καλο-ακονισμένα στο αμόνι της λήθης Στην καρδιά καραδοκούν απατηλοί κηροστάτες Τα κεριά λυγισμένα στα γόνατα—προσευχές χρηστοήθεις; * Στα τρεμάμενα χέρια μου ζωντανές οι ανάγκες Στα πόδια μου δεμένες —υποχρεώσεις συνήθεις Το αίμα μου έγινε ένα ύφασμα που καλύπτει απάτες Το πρόσωπό μου δε φοράει τίποτα— ματιές ευήθεις; * Ο εαυτός μου και πάλι δεν ήρθε—ραμμένο φάντασμα οι σκιές Ο πόνος μου πρωτοπορεί στην αγορά της στάχτης Το